Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/752

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


rząca wnętrze soczystych a. mięsistych owoców niektórych roślin.

Miąższy, zawierający ścisły miąższ, gruby, masywny.

Michałek, zły duch, djabeł, szatan; w lm., drobnostka, głupstwo, błahostka, drobiazg; manatki, bagaże, graty, tobołki; mieć m-i w głowie = mieć głupstwa w głowie, być niespełna rozumu, być warjatem.

Miczman, arab.,, kadet marynarki, najniższy stopień oficerski w marynarce.

Midrasz, hebr., dosł.: zbadanie, wykład prawa mojżeszowego.

Miech, wór, worek, torba; przyrząd z desek i skóry do dmuchania na ogień w celu rozniecania ognia przez dopływ większej ilości powietrza; do wpychania powietrza w piszczałki organów (fig.) (m. kowalski, m. w organach); rodzaj narzędzia muzycznego, kobza, dudy; pudło aparatu fotograficznego o ściankach rozciąganych; piasek a. kamienie ukryte pod wodą, a. w czasie małej wody widzialne, haki, nożyce; błam (m. kotów, m. popielic); dymać m-ami przy organach = kalikować; sapie jak m. kowalski = bardzo głośno; dudy w m. = stracić na minie, spokornieć, stulić uszy.

Miechodmuch, żart., dmący miechami w organy; organista, dławiduda.

Miechowaty, workowaty.

Miechowita, kanonik grobu Pańskiego, rycerz tegoż grobu; bożogrobca, bożogrobiec.

Miechownica, Miechunek, roślina z rodziny psiankowatych, workowiśnia, wiśnia żydowska.

Miecić, celować do czego, czyhać na co — p. Miotać.

Miecz, broń sieczna i do kłócia, kord (f.); wogóle broń, oręż; krewni po m-u = krewni ojca, krewni z linji męskiej; m. Damoklesa = groźne a bliskie niebezpieczeństwo; m. duchowny = klątwa; postawić kwestję na ostrzu m-a = wystąpić stanowczo, bezwzględnie; zniszczyć kraj m-em = wojną; prawo m-a = prawo przemocy; w bot., roślina z rodziny kosaćcowatych, tuczeniec.

Miecznik, ten, co robi miecze i wogóle broń białą; płatnerz; w daw. Polsce urzędnik, noszący miecz monarszy, tytuł honorowy; zool., ryba oścista, cierniopromienna, z rodziny tej samej nazwy, włócznik, ostropysk (f.).

Mieczowy, do miecza ś. odnoszący; kawalerowie m-i, zakon m. = zakon rycerski niemiecki w Inflantach.

Mieczowaty, podobny do miecza.

Mieczyk, mały miecz; w bot., roślina z rodziny kosaćcowatych, liljowy korzeń (fig).

Mieć, posiadać co, rozporządzać czym, nie być bez czego; m. miejsce = mieć zajęcie płatne, posadę; m. pieniądze, m. rozum, m. trzy lata, m. kłopoty, m. długi, m. łaski, m. grzech; m. zasługi = położyć je; m. powodzenie = cieszyć ś. powodzeniem; m. zdrowie = być zdrowym; m. wątpliwość = nie być pewnym, wahać ś.; m. głowę na karku = być rozumnym, rozważnym, nie dać ś. oszukać; m. serce = być czułym, litościwym, współczuć; m. czas = nie być zajętym; radbym m. = chciałbym; m. udział = brać udział; m. kogo na karku = być zmuszonym utrzymywać go, znosić go; m. co do siebie = posiadać coś wrodzonego; m.