Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/682

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Lulać, kołysać; usypiać śpiewem (o dzieciach).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lulek.png

Lulek, łć., roślina z rodziny psiankowatych (fig.).

Luli! Lulaj! Lulu! śpiew przy kołysaniu i usypianiu dzieci = śpij.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lulka.png

Lulka, tur., ta część fajki, w którą wkłada ś. tytuń; cybuch z fajką (fig.).

Lulu!p. Luli.

Lumachel, Lumakiel, wł., małżowiec, gatunek marmuru.

Lumbago, łć., reumatyzm w lędźwiach.

Lumen, łć., światło; przen., człowiek bardzo światły; człowiek, stanowiący czyjąś chlubę, chwałę.

Luminarz, łć., znakomitość, błyszcząca rozumem; człowiek wybitny, zasłużony.

Luminescencja, łć., nazwa ogólna, obejmująca fosforescencję i fluorescencję.

Luminista, łć., malarz, uwydatniający głównie grę światła na obrazach.

Lump, nm., cukier rafinowany gorszego gatunku; gałgan, nicpoń, łajdak.

Lumpenproletarjat, nm., motłoch uliczny miejski.

Luna, łć., księżyc; przen., półksiężyc, godło Mahometan.

Lunacje, łć., odmiany księżyca.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lunarjum.png

Lunarjum, łć., przyrząd, służący do przedstawienia ruchu księżyca około ziemi (fig.).

Lunarny, łć., pozostający w pewnej zależności od księżyca; l-e dni = dni księżycowe, wywierające wpływ szczególny na ludzi, ich zdrowie.

Lunatyk, łć., człowiek, podlegający lunatyzmowi (forma ż. Lunatyczka).

Lunatyzm, łć., choroba nerwowa: sen, w czasie którego władze ruchu i działania są jednak czynne, somnambulizm.

Lunąć, nagle i obficie upaść (o deszczu); polać obficie, chlustnąć; rub., uderzyć, palnąć, trzasnąć.

Luncz, ang., drugie śniadanie, przekąska.

Lunel, fr., francuskie słodkie wino muszkatołowe.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Luneta.png

Luneta, fr., przyrząd optyczny, złożony z dwu a. kilku rur metalowych, wsuwanych jedna w drugą, i z umieszczonego w nich systemu soczewek, służy do oglądania oddalonych przedmiotów, do obserwowania nieba (fig.); w fortyfikacji: mały szaniec w postaci części wieloboku prostokreślnego wypukłego, złożonej z 4-ch boków; w budownictwie: sklepienie, stanowiące niszę okienną, zrobione w kopule a. w sklepieniu beczkowym.

Lunga, wł., w muz., długa (nuta); l. pauza = długa pauza.

Lunula, łć., ozdoba półksiężycowa; białe miejsce u podstawy paznogcia.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lupa.png

Lupa, fr., szklana soczewka wypukła a. połączenie kilku soczewek, służy do rozpatrywania drobnych przedmiotów (fig.).

Lupanar, łć., publiczny dom rozpusty.

Luperkalje, łć., u dawnych Rzymian: święto na cześć bożka Pana.

Lupikultura, łć., hodowla chmielu, chmielarstwo.

Lupinoza, łć., choroba łubinowa, żółtaczka ostra, występująca niekiedy u owiec po zjedzeniu łubinu.

Lupulina, łć., alkaloid chmielu.

Lupur, łć., w myśl., wilk.

Lura, łć., napój mętny a. lichy, niesmaczny, liche wino, cienkusz.