Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/663

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


morski południowy, zwierzę z rodziny morsów, uchatka grzywiasta.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lew morski.png

Lew, jednostka monetarna bułgarska = 1 frankowi; w lm. Lewat.

Lewa, fr., w grze karcianej: wziątka, bitka, bierka.

Lewada, gr., czyste miejsce, okolone wierzbami lub topolami, lasek leszczynowy.

Lewada, fr., w jeździe konnej podniesienie ś. konia przedniemi nogami do góry.

Lewanda, wł.p. Lawenda.

Lewant, wł., Wschód, wschodnie kraje, zwłaszcza Azja Mniejsza.

Lewantyńczyk, Lewantyniec, wł., mieszkaniec Lewantu, zwykle Europejczyk, mieszkający na Wschodzie.

Lewantyński, Lewancki, wł., azjatycki, wschodni.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lewar.png

Lewar, łć., dźwignia, przyrząd do podnoszenia ciężarów (fig.); do przelewania płynów.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lewarek.png

Lewarek, łć., narzędzie dentystyczne do wyrywania zębów; nabieracz, rurka z bańką do czerpania płynów z beczek; mały lewar (f.).

Lewatywa, łć., wstrzyknięcie płynu do kiszki odchodowej.

Lewek, zdr. od Lew; talar holenderski ze znakiem lwa, lew srebrny, talar lewkowy; zrobić komu l-a = wskazującym palcem spłaszczyć mu nos, a pozostałemi zbliżyć policzki i brodę do nosa.

Lewica, lewa ręka, lewa strona, lewy bok (siedzieć na l-y); posłowie sejmowi, zasiadający po lewej stronie krzesła prezydenta i stanowiący zwykle opozycję.

Lewirat, łć., prawo u Żydów, nakazujące bratu poślubić wdowę po bracie zmarłym bezpotomnie.

Lewita, łć., izraelita, potomek syna Jakóbowego Lewi i jego pokolenia, przeznaczonego do pełnienia niższych obrządków w synagogach, kapłan (forma ż. Lewitka); u katolików: kleryk.

Lewitacja, łć., u spirytystów: wzniesienie ś. jakiego przedmiotu w górę, bez udziału czynników fizycznych.

Lewitka, łć., kapłanka.

Lewitować, łć., podlegać lewitacji, unosić się do góry.

Lewjatan, hebr., bajeczna olbrzymia ryba, wspominana w Biblji; potwór piekielny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lewkonja.png

Lewkonja, gr., roślina z rodziny krzyżowych (fig.)

Lewkowy (talar), ze znakiem lwa — p. Lewek.

Lewo, przysł. od Lewy; z lewej strony, po lewej stronie, w lewą stronę; z nim ani w l., ani w prawo = nie można trafić do ładu; l., bezprawie, przemoc, gwałt, niesprawiedliwość.

Lewretka, fr., charciczka z małej rasy chartów.

Lewuloza, łć., cukier owocowy, glikoza.

Lewy, będący po lewej stronie; spodni, wewnętrzny, od podszewki (l-a strona sukna, materji itp.); przen., dziecko z l-ej strony albo ręki a. z l-ego łoża = nieprawe; l. środek w parlamencie = skłaniający się czasami ku lewicy.

Leza, nm., w kartach, więcej niż połowa lew (w rumelpikiecie).

Lezginka, taniec narodowy Lezginów; muzyka do niego.

Lezja, łć., zniewaga, obraza; uszkodzenie ciała.

Leźć (lezie, lazł), iść wolno, iść noga za nogą (ledwo l-ę), wlec ś., czołgać ś., pełzać; włazić, wchodzić, piąć ś., wspinać ś. (l. na