Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/630

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


człowiek a zwierz, mający włosy rozczochrane.

Kudłaczp. Kudła; kozieł, cap; gatunek małp; w myśl., stary niedźwiedź.

Kudłać, Kudłaczyć, kędzierzawić; targać, czochrać, robić kudłatym; k. ś., włosy sobie kędzierzawić, fryzować się.

Kudłaty, obrosły gęstemi włosami, mający kudły, włochaty, kosmaty.

Kudłyp. Kudła.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kudu.png

Kudu, afrykań., nieod., gatunek antylopy (fig.); ptak nocny, podobny do naszej sowy, żyjący w Południowej Ameryce.

Kufa, nm., wielka beczka, okseft; morda, pysk; przen., człowiek otyły, pijak.

Kufel, nm., szklane naczynie do picia, szczególnie piwa, szklanica; przen., pijaństwo (zdr. Kufelek, Kufeleczek).

Kufer, nm., skrzynia do ubrań, do różnych rzeczy (zdr. Kuferek).

Kufickie, Kuficzne pismo, starożytne pismo arabskie.

Kuflarz, Kuflodój, pijak, opój.

Kugiel, nm., u Żydów legumina pieczona.

Kuglarstwo, pokazywanie różnych sztuk zręczności; manienie, oszustwo, matactwo.

Kuglarz, nm., pokazujący sztuki, polegające na zręczności i szybkości; sztukmistrz; przen., oszust, krętacz.

Kugle, nm., sztuczki kuglarskie.

Kuglować, nm., pokazywać sztuki, jak kuglarz; kręcić, matać, szachrować; dokazywać; pokazywać figle, figlować, swawolić.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kuguar.png

Kuguar a. Puma, brazyl., drapieżne zwierzę z rodziny kotów, żyjące w Ameryce Połudn. (fig.).

Kujan, nm., nicpoń, tchórz, hultaj.

Kujawa, miejsce nieurodzajne, jałowe, wydma, gołobórz; północny wiatr.

Kujawiak, rodzaj tańca, muzyka a. śpiew do niego.

Kukać, wydać głos kukułki, naśladować ten głos.

Kukawkap. Kukułka; rodzaj zabawki glinianej a. drewnianej, na której można naśladować głos kukułki (zdr. Kukaweczka).

Kukiełka, Kukła, bochenek chleba okrągły a. podługowaty, kołacz, ciastko; zabawka dla dziecka, cacko.

Kukiewka, pukawka; rodzaj wabika na ptaki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kukla.png

Kukla, czapka błazeńska z dwonkami (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kuklik.png

Kuklik, roślina z rodziny różowatych (fig.).

Kukła, czes., lalka; ubiór kobiecy na głowę (zdr. Kukiełka).

Kukłać, bić, rwać włosy, szarpać, gnębić, dokuczać.

Kuknąć, wydać głos kukułki, zakukać.

Kuks, nm., część, dział w kopalni, udział gwarka w eksploatacji górniczej — p. Kuksaniec.

Kuksać, uderzać, szturchać.

Kuksaniec, kułak, szturchaniec.

Kuksnąć, szturchnąć, uderzyć.

Kukułczę, pisklę kukułcze; przen., dziecię nieprawego łoża, bękart.

Kukułczy, przym. od Kukułka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kukułka.png

Kukułka, Kukawka, Gżegżółka, Zezula, ptak z rodziny tej samej nazwy (fig.).

Kukurbita, łć., dynia.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kukurydza.png

Kukurydza, Kukuruza, tur., ro-