Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/592

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kopuła.png

Kopuła, wł., sklepione przykrycie półkuliste budynku; dach półkulisty a. eliptyczny, dach baniasty (fig.).

Kopyciarz, Kopytnik, rzemieślnik, wyrabiający kopyta szewckie.

Kopyrtnąć, przewrócić; umrzeć, wyciągnąć kopyta.

Kopyść, młr., drewno długie, płaskie w końcu, do mieszania, rozcierania, gniecenia; łopatka; pędzel do smarowania smołą (zdr. Kopystka).

Kopytkowe, opłata za przejazd a. za przepędzenie bydła przez rogatki miejskie, rogatkowe.

Kopytkowy, przym. od Kopytko; zwierzęta k-e = rodzina zwierząt szczurowatych.

Kopytnia, łaty w deptaku, aby koń ciągnący, pewniej po nich stąpał.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kopytnik.png

Kopytnik, narzędzie żelazne do obrzynania kopyt; roślina z rodz. kokornakowatych (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kopyto.png

Kopyto, część rogowa, otaczająca palec u zwierząt jednokopytnych (fig.); k-a rozdwojone = racice, racie (2 fig.); forma drewniana, na której szewc robi obuwie; wszyscy na jedno k. = wszyscy jednakowo licha warci, podobni do siebie; z k-a, nagle, i wnet, szybko, błyskawicznie.

Kopytochodne zwierzęta, zwierzęta ssące, stąpające na końcach palców, pokrytych kopytem.

Kora, wierzchnia powłoka drzew; wierzchnia warstwa niektórych organów ciała.

Korab, gr., okręt, arka Noego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Koral.png

Koral, gr., zwierzę, zamieszkałe w morzach stref gorących, należące do jamochłonnych (fig.); ozdoba, zrobiona z koralowiny; paciorek koralowy; czerwona narośl na głowie i szyi niektórych ptaków: indyków, cietrzewi, głuszczów; kolor czerwony.

Koraliki, paciorki z korala.

Koralina, krzew z rodziny psiankowatych o pięknych czerwonych jagodach.

Koralowy, zrobiony z korala, czerwony jak koral.

Koralinit, Koralit, łć., koral gałęzisty skamieniały.

Koralowina, gr., twarda powłoka, wytwarzająca ś. na miękkim ciele zwierzęcia korala (czerwona, różowa, służy do wyroby różnych ozdób).

Koramizować, łć., podpisać dokument jako świadek lub jako współuprawniony.

Koran, Alkoran, arab., święta księga mahometan, zawierająca przepisy religijne, prawa, napomnienia, oraz liczne legendy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Korba.png

Korba, nm., rączka do obracania koła a. wału (fig.); przyrząd w pedałach roweru, wprawiany w obrót. nogami jadącego.

Korbacz, tur., bicz rzemienny, harap, bykowiec.

Korbel, nm., przyrząd do łowienia raków.

Korcić, niecierpliwić, nie dawać pokoju, trapić, kusić; korci mnie = bierze mnie chętka.

Korcik, ang., zdr. od Kort; cienki lekki kort.

Korcowe, zapłata w młynie od zmielonego korca zboża.

Korczak, czerpak drewniany do wody, do zboża; szufla; k. a. korzecznik, młyn, którego zewnętrzne koło zaopatrzone jest w skrzynię; koło wodne nasiębierne.

Korczyk, zdr. od Korzec; dawna miara = ½ korca warszawskiego.