Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/583

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Konsumować, łć., spotrzebowywać, zużywać; spożywać; zajadać.

Konsumpcja, Konsumcja, Konsumacja, łć., używanie jakiej rzeczy, połączone z jej użyciem, zniszczeniem; spotrzebowanie, spożycie; choroba, objawiająca ś. silnym wycieńczeniem ciała i upadkiem sił, uwiąd.

Konsumpcyjny, Konsumcyjny, łć., przym. od Konsumcja; k. urząd = urząd do poboru opłaty od wódki i innych przedmiotów spożywczych na rzecz skarbu lub kasy miejskiej; to samo, co akcyza.

Konsyderacja, łć., poważanie, szacunek, względy; rozważanie, wzięcie pod uwagę.

Konsyderatka, fr., rodzaj dawnej spódnicy na fiszbinach.

Konsyderować, łć., rozważać, obserwować.

Konsygnacja, łć., wykaz, spis towarów powierzanych lub wysyłanych do sprzedania na rachunek wysyłającego; w wojsku: rozkaz, aby żołnierze nie opuszczali koszar i byli gotowi na każde zawołanie.

Konsygnatarjusz, łć., ten, kto odbiera towar wysłany.

Konsygnować, łć., wykazać, spisać; wysłać towary na sprzedaż; trzymać na pogotowiu wojsko w koszarach.

Konsyljarz, łć. (forma ż. Konsyljarka), radca; lekarz, doktór medyc.; iron., nieproszony doradca.

Konsyljum, łć., narada kilku lekarzy co do leczenia chorego.

Konsystencja, łć., trwałość, moc; spójność, gęstość; postoj wojska, kwatera.

Konsystorjalny, łć., dotyczący Konsystorza.

Konsystorz, łć., władza duchowna i kancelarja do załatwiania spraw administracji duchownej i sądownictwa duchownego; narada pod przewodnictwem papieża.

Konszachty, nm., tajemne porozumiewanie ś., układy, stosunki podejrzane.

Kontagjum, łć., zaraza, zarazek.

Kontakt, łć., zetknięcie ś., stosunek, łączność, związek.

Kontaminacja, łć., zlanie się dwuch wyrazów w jeden.

Kontaminować, łć., brać z innych autorów ich pomysły, wyrażenia i całe sceny.

Kontekst, łć., zestawienie i porównanie logiczne części tekstu poprzedzających z następującemi; spójność myśli, związek mowy.

Kontemplacja, łć., wpatrywanie się w co z zapomnieniem o zewnętrznym świecie; głębokie rozmyślanie, rozważanie; zatapianie się w rozpamiętywaniu zagadnień religijnych.

Kontemplacyjny, łć., przym. od Kontemplacja; k. umysł = skłonny do rozważania, badania.

Kontemplować, łć., rozważać, i rozpamiętywać.

Kontempt, łć., wzgarda, hańba.

Kontenans, fr., postawa, mina; pewność siebie, przytomność umysłu; humor; stracić k. = zmieszać ś., stracić pewność siebie.

Kontent, łć., rad. zadowolony, wesoły.

Kontenta, łć., to, co ś. w czym zawiera, treść, zawartość.

Kontentacja, łć., zadowolenie, uciecha, radość; zadośćuczynienie, wynagrodzenie, dobrobyt.

Kontentować, łć., zadowalać, sprawiać przyjemność, uciechę; k. ś., poprzestawać (na czym).

Konterfekt, łć., portret, wizerunek, podobizna; obraz, wzór.

Kontesa, fr., hrabina.

Kontest, łć., przyświadczenie, dowód, zapewnienie.

Kontestacja, łć., stwierdzenie, poświadczenie; spór, zaprzeczenie; zaświadczenie urzędowego doręczenia dokumentu.