Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/581

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


mięso przyrządzone i przechowane tak, aby ś. nie psuły przez dłuższy przeciąg czasu; okulary kolorowe, ochraniające wzrok.

Konskrypcja, łć., coroczne powoływanie młodzieńców do odsłużenia powinności wojskowej, pobór do wojska, spis, branka; wykaz, spis.

Konskrypcjonista, łć., podlegający konskrypcji, popisowy, rekrut.

Konskrypcyjny, przym. od Konskrypcja; poborowy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Konsola.png

Konsola, fr., podstawa ozdobna do pomieszczenia na niej zegara, wazonu, popiersia i t. p. (fig.); ozdoba rzeźbiona, podtrzymująca gzymsy, kapitele okienne i t. p.; lekki stolik o dwuch nogach, przybity do ściany zwykle pod zwierciadłem, wazki stolik u lustra stojącego.

Konsolacja, łć., pocieszenie, pociecha; poczęstunek, stypa; mały datek pieniężny; dzieci, potomstwo.

Konsole, Konsolidy, fr., papiery procentowe państwowe, powstałe z połączenia kilku pożyczek państwowych terminowych, zamienionych na nieumarzalny papier procentowy.

Konsolidacja, łć., złączenie, zianie, ujednostajnienie, upewnienie, ubezpieczenie długu państwowego na pewnych stałych dochodach; wzmocnienie, stężenie.

Konsolidować, łć., mocno połączyć, zespolić, zjednoczyć, utrwalić; przekształcić dług państwowy dawny, zabezpieczając ten dług a. procenty od niego na innych dochodach państwa.

Konsolka, fr., zdr. od Konsola; w grze w preferansa: kara zapisywana przez dającego karty na grającym, gdy nie wziął zapowiedzianej liczby lew.

Konsolować, fr., pocieszać,

Konsoma, fr., buljon suchy w tabliczkach.

Konsomacja, fr., zużycie, spożycie, to, co gość zjadł w jadłodajni i za co płaci należność;! strata, brak skutkiem ubywania.

Konsonans, łć., w muzyce dwa lub więcej tonów, które tworzą i akord skończony, zwany doskonałym; harmonijna zgodność tonów; zgodność, doskonałość.

Konsonanta, łć., spółgłoska.

Konsonantyzm, łć., zbieg spółgłosek w wyrazie a. w sylabie.

Konsorcjum, łć., spółka, stowarzyszenie kilku przedsiębiorców dla przeprowadzenia jakiego interesu handlowego albo bankierskiego.

Konspekcja, łć., dozór.

Konspekt, łć., wykaz, spis, przegląd; wyciąg, streszczenie.

Konspiracja, łć., sprzysiężenie, spisek.

Konspirator, łć., spiskowiec.

Konspirować, łć., knuć spiski.

Konstabl, ang., policjant, milicjant; mający nadzór nad armatami na okręcie; puszkarz.

Konstatować, fr., stwierdzać, sprawdzać, zaznaczać, wykazać istnienie faktu.

Konstelacja, łć., grupa gwiazd stałych, tworzących pewną figurę i mających odpowiednią nazwę, gwiazdozbiór; mniemany układ gwiazd w chwili czyjego przyjścia na świat, mający być znakiem szczęśliwym a. nieszczęśliwym; przen., stan rzeczy, wynikający ze zbiegu wypadków, z różnych warunków, z ugrupowania ś. żywiołów przyjaznych i nieprzyjaznych.

Konsternacja, łć., przerażenie, osłupienie z przestrachu; przygnębiające, przykre zdumienie; zażenowanie ś., zakłopotanie.

Konstrukcja, łć., budowa, układ, ustrój, skład; utworzenie całości