Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/567

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Komandytowy, łć., przym. od Komandyta; k. interes, spółka handlowa, zawarta między spólnikami firmowemi solidarnie odpowiedzialnemi do wysokości swoich wkładów.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Komar.png

Komar, owad dwuskrzydły, długorogi (fig.) (samica jego kłuje boleśnie); przen., coś drobnego a dokuczliwego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Komarnica.png

Komarnica, owad dwuskrzydły, podobny do komara (fig.); zbutwień.

Komarzy, Komarowy, przym. od Komar.

Komasacja, łć., połączenie. rozrzuconych gruntów w jedną całość (drogą zamiany).

Komatyczne gr., środki, środki nasenne.

Kombinacja, łć., połączenie, zestawienie przedmiotów a. pojęć, aby tworzyły zgodną całość albo żeby posłużyły do wyprowadzania wniosków; pomysł, wymagający uwzględnienia licznych okoliczności; obmyślenie, obrachowanie; k-e, w matem., pewien rodzaj działań matematycznych.

Kombinacyjny, łć., przym. od Kombinacja; zestawiający, porównywający; k-e gry, gry umysłowe, w których wygrana zależy głównie od umiejętnych kombinacji (np. szachy), k-e tony, utworzone przez współbrzmienie dwuch tonów.

Kombinant, łć., w matem., niezmiennik lub spółczynnik układu form w algiebrze.

Kombinator, łć., ten, co kombinuje, zestawia, jednoczy; przemy śliwający coś.

Kombinować, łć., zestawiać, obrachowywać, porównywać, łączyć.

Kombustja, łć., spalanie, gorzenie.

Komedja, gr., utwór sceniczny, przedstawiający w sposób wesoły, satyryczny, wady i śmieszności jednostek i społeczeństwa; przen., zabawny zbieg okoliczności, zabawne widowisko, śmieszność; awantura, heca, scena; kaprys, dziwaczenie; udawanie, zmyślenie, obłuda.

Komedjancki, gr., przym. od Komedjant; po k-u, = jak komedjant.

Komedjant, gr., grający komedje, wyprawiający sztuki komiczne, pajac, błazen; pogardliwa nazwa aktora; obłudnik, udawacz, hipokryta.

Komedjo-opera, opera komiczna.

Komedjopisarz, piszący komedje, autor komedji.

Komedjować, gr., wyprawiać komedje, awantury, udawać.

Komedyjka, gr., zdr. od Komedja; mały, wesoły utwór sceniczny.

Komelica, roślina z rodziny komosowatych.

Komemoracja, łć., wspomnienie; wspomnienie umarłych; wzywanie świętych.

Komenda, łć., krótkie rozkazy, wydawane przez dowódcę; rozkaz; dowództwo, kierownictwo; mały oddział wojska; obowiązki komendanta placu; k. duchowna = dochód z probostwa, udzielany człowiekowi, nie sprawującemu tamże obowiązków proboszcza; żart., bosa k. = biedacy.

Komendant, łć, dowódca oddziału wojskowego a. twierdzy.

Komendantura, łć., biuro komendanta.

Komendarz, Komendatarjusz, łć., pobierający dochód z komendy duchownej.

Komenderować, łć., dowodzić, rozkazywać; wysłać.

Komensal, łć., współbiesiadnik, współstołownik; przen., darmozjad, pieczeniarz.

Komensalizm, łć., pasorzytnictwo, wspólne żywienie się.