Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/557

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Koczkodan.png

Koczkodan, gatunek małpy (fig.); k. a. koczkodon, osoba brzydka, dziwacznie wystrojona, czupiradło.

Koczobryk, bryczka kryta w kształcie kocza, bryczka na resorach, z fordeklem i przykryciem.

Koczować, tur., tułać ś., wałęsać ś.; obozować; biwakować; przebywać coraz gdzieindziej.

Koczowisko, tur., miejsce, na którym koczują, obozowisko; legowisko zwierząt ssących; miejsce odpoczynku myśliwych w lesie.

Koczownik, tur., prowadzący życie koczujące.

Koczyk, węg., mały kocz, powozik; czepek z chustki kolorowej.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kodak.png

Kodak, ang., przenośna kamera fotograficzna z błonami emulsyjnemi (fig.).

Kodeina, łć., alkaloid, znajdujący się w opjum, środek uspokajający, używany w medycynie, w większych dawkach trujący.

Kodeks, łć., księga praw, zbiór praw; przepisy postępowania sądowego; rękopis autentyczny, dla nauki cenny, z którego robiono potym kopje.

Kodycyl, łć., dodatek do testamentu.

Kodyfikacja, łć., połączenie pojedynczych praw w jedną całość; ułożenie kodeksu.

Kodyfikator, łć., układający prawa w kodeks.

Kodyfikować, łć., ułożyć prawa w kodeks, w zbiór systematyczny.

Koedukacja, łć., wychowanie wspólne chłopców i dziewcząt w zakładach naukowych publicznych.

Koeficjent, łć., stały mnożnik; w matem, spółczynnik, wspólny mnożnik.

Koegzystencja, łć., współistnienie; jednoczesne istnienie.

Koekwacja, łć., zrównanie podatków i powinności.

Koercyjny, łć., poskramiający, krępujący; przynaglający.

Kofeina, łć., narkotyk, otrzymywany z ziarnek i liści kawy.

Kofja, łć., czepek, kapiszon.

Kogiel-mogiel, nm., żółtka rozbite z cukrem i rumem a. winem, jako lekarstwo.

Kogitacja, łć., rozważanie.

Kognacja, łć., pokrewieństwo ze strony matki.

Kognat, łć., krewny ze strony matki, z linji żeńskiej.

Kognicja, łć., rozpoznawanie, poszukiwanie, szczególnie sądowe.

Kognominacja, łć., wyraz jednoznaczny, synonim; przezwisko, przydomek.

Koguci, przym. od Kogut; k. grzebień, roślina — p. Czerwoń.

Kogucik, Kogutek, mały, młody kogut; dawny obchód pogański odbywany na Zielone Świątki; gaik; kurek u strzelby.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kogut.png

Kogut, samiec ptaków kurowatych, (oprócz indyka), kur (fig.); przen., uciąć k-a śpiewając = zaśpiewać fałszywie; człowiek namiętny do kobiet.

Kohabitacja, łć., wspólne mieszkanie.

Kohezja, łć., łączność, związek; fizyczna własność ciał, polegająca na wzajemnym przyciąganiu się cząsteczek, spójność, przyleganie.

Kohorta, łć., w staroż. Rzymie oddział piechoty, dziesiąta część legjonu.

Kohortacja, łć., napomnienie.

Koić, uspokajać, łagodzić, uśmierzać; k. pragnienie = zaspokajać, gasić pragnienie.