Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/549

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Klijent, łć., w starożytnym Rzymie krewniak uboższy, wzięty w opiekę przez zamożniejszego, zwanego patronem; osoba, która powierza swoje interesy adwokatowi, notarjuszowi i t. p.; stały odbiorca jednego handlu, fabryki, rzemieślnika.

Klijentela, łć., ogół klijentów; należący do jednego stronnictwa.

Klika, fr., grono ludzi, związanych wspólnym interesem w celu najczęściej nieszlachetnym; szajka, zgraja.

Klimakter, gr., rok mający być dla ludzi złowrogim, fatalnym, a przypadający co 7 lat; okres siedmioletni w dziejach, w życiu.

Klimakteryczne gr., lata a. czas, lata stopniowe, w których, człowiek ma przechodzić pewne stanowcze zmiany, np. co 7 lat; lała przejściowe, odznaczające się jakim ważnym wypadkiem, nieszczęściem.

Klimat, gr., ogół warunków atmosferycznych danej miejscowości, zwłaszcza temperatura i wilgotność.

Klimatologja, gr., nauka, badająca klimat w różnych częściach ziemi i wpływ jego; nauka o strefach.

Klimatoterapja, gr., nauka o leczeniu chorób za pomocą wpływu klimatu.

Klimatyczny, gr., przym. od Klimat; k-e stacje = miejscowości z klimatem odpowiednim do celów leczniczych.

Klimatyka, gr., władza, zarządzająca stacjami klimatycznemi w Galicji.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Klin.png

Klin, przyrząd drewniany, metalowy, postaci trójkąta, dołem rozszerzonego i zaostrzonego (fig.) do rozłupywania; rzecz, zwężająca się klinowato ku dołowi (k. w koszuli, w pończosze, k-y w sukni), zatyczka; kształt pola, lasu trójkątowaty, wsunięty między grunt; k. k-em wybić = zbyć zło innym złem; zabić komu k-na = zrobić mu kłopot, sprawić trudność.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Klinga.png

Klinga, nm., głownia u pałasza, brzeszczot; ostrze noża (fig.).

Klinicysta, łć., lekarz, zajmujący ś. badaniami klinicznemi.

Kliniec, gwóźdź drewniany, kołek; w lmn. kajdany.

Klinik, zdr. od Klin.

Klinika, gr., oddział szpitalny, przeznaczony do studjów lekarskich i praktycznej nauki medycyny; k. ambulatoryjna = ogół chorych przychód nich, zasięgających rady w mieszkaniu lekarza.

Klinkier, nm., cegła bardzo twarda, wypalana w silnym gorącu, używana na bruki.

Klinować, Klinić, zabijać klinem albo klinami.

Klinowaty, Kliniasty, podobny kształtem do klina.

Klipa, nm., dawna moneta kształtu kwadratowego, bita podczas wojny; dawny złoty polski koronny; rodzaj gry towarzyskiej chłopców, polegającej na podrzucaniu kijkiem drewienka.

Kliper, ang., statek kupiecki amerykański.

Klipfisz, nm.p. Dorsz.

Klipingi, szwedz., monety, wybijane za czasów Zygmunta Augusta, wartości 30 groszy polskich.

Kliprować, nm., żelazo, stal klepać, gładzić uderzeniem młota.

Klistera, gr.p. Lewatywa, Enema.

Klisza, fr., w druk. płyta metalowa z wyrytym lub wytrawionym na niej rysunkiem, służąca do otrzymania odbić w fotografji; negatywne zdjęcie, utrwalone na szkle albo żelatynie, służące do odbijania kopji.