Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/536

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Keratyna, gr., substancja białkowata, będąca głównym składnikiem włosów, rogów, kopyt, naskórka i t. p.

Keuper, nm., górne warstwy formacji trjasowej.

Kędy? gdzie? którędy? którą drogą? którem miejscem? dokąd? gdziekolwiek.

Kędykolwiek, gdziekolwiek, dokądkolwiek.

Kędyś, gdzieś, w któremś miejscu, dokądś, którędyś.

Kędzierzawić, Kędzierzyć, włosy zawijać w pukle a. loki, fryzować, marszczyć; k. ś., wić się.

Kędzierzawieć, stawać się kędzierzawym.

Kędzierzawy, Kędzierzasty, mający włosy kędzierzawe; kręcący się, wijący ś. (włos) składający ś. w gęste fałdy.

Kędzior, pukiel, lok, włosy wijące się (zdr. Kędziorek).

Kępa, kupka, pęk, gromadka (k. drzewa, kwiatów); wyspa na rzece lub jeziorze, porośnięta krzewami; k. a. kępina, pagórek na łące, trzęsawisku, górka (zdrob. Kępka).

Kęs, mały kawałek ukąszony; k. chleba = kawałek chleba, kromka; trocha, nieco; o k. = o trochę, o mało co, omal; ni k-a= ani trochę, nic; po k-u = potrosze, częściami; k. chleba = skromne utrzymanie.

Kęsekp. Kąsek.

Kętnar, Kantnar, nm., pokłady z drzewa pod beczkę w piwnicach; legar.

Khor, arab., wąwóz w pustyni ze źródłem.

Ki (kiego), zaim., skr. jaki, co za, jaki (kie licho, ki djabeł, po kiego licha)

Kiaja, Kihaja, tur., marszałek dworu w Turcji, burgrabia; pełnomocnik, ajent.

Kibic, nm., czajka; nieproszony doradca w grze, zaglądający w karty grającym; elegant, facet.

Kibicować, nm., narzucać ś. grającym z radami, przyglądać się grającym w karty.

Kibić, stan, figura, talja, postać; k. wagi = drążek poprzeczny, na którym wiszą szalki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kibitka.png

Kibitka, ros., rodzaj szerokiego, lekkiego wozu na kołach lub saniach, używany w Rosji (fig ); namiot ze skór u Kirgizów (fig.).

Kic, u uczni: jedność, jedynka, pałka.

Kicać, biec skacząc, skakać (o zającu); biec powoli.

Kicak, snopek słomy przewiązany powrósłem do poszywania dachów na budynkach wiejskich.

Kicha, zgrub. od Kiszka.

Kichać, dok. Kichnąć; gwałtownie puszczać nosem powietrze skutkiem łechtania tegoż powietrza, parskać nosem.

Kichawiec, roślina z rodziny czernicowatych, asagreja.

Kichawka, proszek lekarski, wzbudzający kichanie.

Kichnąćp. Kichać; przen., żart. umrzeć.

Kicia, zdr. od Kot, Kotka; pieszcz. małe dziecię.

Kiciasty, podobny do kity.

Kiciuś, Kituś, zdr. od Kot.

Kicz, obraz lichy, marny, niestarannie wykonany; k., wiązka, pęczek, snopek; kotka na trzcinie a. leszczynie.

Kiczka, zabawa: podbijanie jednej pałeczki drugą.

Kić, w myśl., stadko, gromadka.

Kiecka, Kieca, węg., spódnica; dawniej: suknia zamożnych niewiast; koc, gunia; płaszcz żołnierski, kapota.

Kiedy, przysł., którego czasu? w jakim czacie? kiedykolwiek, kie-