Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/535

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kąsacz.png

Kąsacz, gatunek ryby (fig.).

Kąsać, dok. Kąsnąć; gryźć zębami, ciąć zębami (nie palcami); przen., dręczyć kogo, dokuczać komu; obmawiać, czernić, szkodzić uszczypliwie, przymawiać komu dotkliwie, przycinać; k. ś. (o zwierzętach), gryźć się, kłócić ś., gryźć ś wzajemnie.

Kąsek, zdr. od Kęs; mały kawałek ukąszony, ukrajany, kawałeczek, cząsteczka, trochę, troszkę; przen., k. smaczny, piękny k. = niezła gratka; pokrajać na kąski = na kawałki, na drobne części; ni kąska = ani trochę; do kąska = do szczętu, w całości.

Kąsina, roślina z rodziny złożonych, dziewięćsił, karolinek.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kąt.png

Kąt, zętknięcie ś. dwuch ścian, róg wewnętrzny, postawić w k-cie, iść do k-a za karę; przen., mieszkanie, przytułek, schronienie, dach nad głową; siedzieć u kogo k-em = mieszkać na komornym; cudze k-y wycierać = tułać ś., poniewierać ś. po cudzych domach; k-y kim wycierać = nie szanować go, używać do najniższych posług; pójść w k. przed kim = nie móc ś z nim równać; ciasne miejsce, miejsce ukryte, kryjówka; ustronie, zacisze, zakątek; k. zapadły = miejsce oddalone od dróg publicznych, zaścianek; siedzieć w k-cie = żyć w ukryciu, na osobności; w fiz., k. widzenia = k., utworzony przez linje, idące cd środka oka do końców widzianego przedmiotu; przen., sposób patrzenia na rzeczy; w mat., figura, utworzona przez dwie linje wychodzące z jednego punktu (k. prosty, rozwarty, ostry)

Kątek, zdr. od Kąt; mały kąt, mieszkanko.

Kątnica, kiszka ślepa u wołu a. wieprza; duża kiszka a kiełbasa.

Kątnik, komornik, sublokator.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kątomiar.png

Kątomiar, Kątomierz, Kątownica, Kątnica, nazwa przyrządów do mierzenia kątów, jak: busola, gonjometr, teodolit (fig.).

Kątownicap. Węgielnica.

Kątowy, przym. od Kąt.

Kciukp. Krzciuk.

Kep. także Kie.

Kedyw, Khedyw, Chedyw, pers., tytuł wicekróla Egiptu.

Kefalotrypsja, gr., operacja miażdżenia główki płodu, ażeby ułatwić poród.

Kefir, tat., krowie mleko, sfermentowane za pomocą grzybka, zwanego kefirowym.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kefja.png

Kefja, arab., rodzaj okrycia głowy u Turków (fig.).

Kegel, nm., w czcionce spód słupka, na której jest odlew litery; objętość pisma czyli wielkość czcionki, której miernikiem jest punkt.

Kejf, tur., poobiedni wypoczynek ciała i ducha.

Keks, ang., pieczone w formie ciasto z mąki, jaj i cukru.

Kelner, nm., obsługujący w restauracji, piwiarni, hotelu; garson, lokaj (forma ż. Kelnerka); oberkelner = k. naczelny, pobierający od Gości należność i płacący od siebie innych kelnerów.

Kenjonp. Kanjon.

Kenozoiczny gr., a. Cenozoiczny okres; k-a formacja = okresy, formacje trzeciorzędowe: eoceńska, oligoceńska, mioceńska i plioceńska.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kepi.png

Kepi, arab., czapka żołnierska z daszkiem kwadratowym, kroju francuskiego (fig.).

Keratolity, gr., skamieniałe rogi kopalnych zwierząt, spotykane w nowszych pokładach gieologiczn.