Karnieć, stawać ś. posłusznym.
Karnjol, nm., półdrogi kamień, czerwona i żółta odmiana chalcedonu, krwawnik.
Karność, utrzymywanie w posłuszeństwie, niepuszczanie złego bez kary; groza, rygor, dyscyplina.
Karny, dotyczący kar, traktujący o karach, ustanawiający kary (sąd k., kodeks k., sprawa k-a); zakład k. = więzienie; dobrze wyćwiczony, trzymany w karności, posłuszny.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Karo.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Karo.png)
Karo, fr., jeden z czterech kolorów w kartach do gry, dzwonka; kwadratowe wycięcie stanika kobiecego pod szyją (fig.).
Karoca, kareta staroświecka.
Karocha, (Karocza), hiszp. kołpak wkładany skazanym na stos w Hiszpanji.
Karolek, łć., roślina z rodziny baldaszkowatych.
Karolin, dawna złota moneta niemiecka = 6 rubli; dawna moneta pjemoncka = 35 rub.
Karolina, fr., Karambolina, główna kula bilardowa.
Karonada, dawne krótkie działo okrętowe.
Karoserja, fr., pudło samochodu, część samochodu, przeznaczona na siedzenia dla pasażerów.
Karosjer, fr., koń kareciany.
Karosz, koń kary.
Karota, łć., gatunek marchwi; k. fr., zwój tytuniu, z którego trą tabakę, wyzyskiwanie, wyłudzanie datków na cel dobroczynny.
Karotować, fr., wyzyskiwać, wyłudzać, narażać na wydatek, naciągać kogo, zmuszać do wydatki (przeważnie na cel dobroczynny).
Karotyna, łć., substancja żółta otrzymywana z marchwi i kokornaku.
Karować, nm., wozić taczkami, dźwigać ciężary; przen., ciężko pracować, charować.
Karowy, przym. od Karo; dzwonkowy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Karp.png/120px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Karp.png)
Karp (-pia), łć., ryba członkopromienna, brzuchopłetwa, z rodziny karpiowatych (fig.); k. karaś, Karpkaraś — p. Karaś.
Karpa, korzeń i część pnia pozostała po drzewie ściętym; pień wystający z wody; część podziemna szparaga, gieorginji, zawilca.
Karpacki, dotyczący Karpat, z Karpat, będący w Karpatach.
Karpi, Karpiowy, Karpiany, przym. od Karp (dachówka w k-ą łuskę = karpiówka).
Karpiec, dół pozostały po wykopanej karpie a. karczu.
Karpiel, czesk., podgatunek kapusty ogrodowej, brukiew.
Karpik, zdr. od Karp.
Karpina, drewno żywiczne z pniaków i korzeni sosny, używane na łuczywo do przyświecania i na podpałkę; skałka, smolak.
Karpioleszcz, ryba podobna z kształtu do karpia a z koloru do leszcza.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Karpio%C5%82oso%C5%9B.png/120px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Karpio%C5%82oso%C5%9B.png)
Karpiołosoś, gatunek morskiej ryby, wchodzącej z morza w rzeki (f.).
Karpiowate, rodzina ryb członkopromiennych.
Karpiówka, Karpówka, dachówka płaska, nie wyginana.
Karpniak, sadzawka w której hodują karpie.
Karpolit, gr., owoc skamieniały.
Karpologja, gr., nauka o owocach.
Karpowisko, pole po wyciętym lesie, pełne jeszcze karp i karczów.
Karst, nm., skały wapienne z okrągławemi zagłębieniami, utwo-