Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/514

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Kapik, łć., dawny ubiór kobiecy na głowę, kapturek.

Kapilarność, łć., włoskowatość, własność płynów tworzenia w rurkach włoskowatych powierzchni wklęsłej lub wypukłej.

Kapilarny, łć., włoskowaty; naczyna k-e, kapilary = cienkie, jak włos, kanaliki w organizmie roślinnym i zwierzęcym; naczynia włoskowate, najdrobniejsze naczynia krwionośne; bardzo cienkie rureczki szklane.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kapilary.png

Kapilary, łć.p. Kapilarne naczynia (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kapilorka.png

Kapilorka, łć., gatunek paproci o cienkich łodyżkach i liściach (fig.)

Kapiszon, fr., kaptur, piston, kapturek cylindryczny z blaszki miedzianej, mający na spodzie trochę masy wybuchowej, służący jako środek zapalny w strzelbach; nakrywka żelazna na końcu osi u wozu.

Kapiszonówka, fr., Kapiszonka, fr., strzelba dawnego systemu z kapiszonem na panewce.

Kapitaliki, łć., rodzaj liter używanych na tytuliki: kapitaliki.

Kapitalista, łć., posiadacz kapitałów, utrzymujący ś. z procentów od swego kapitału.

Kapitalistyczny, łć., przym. od Kapitalista; oparty na kapitale (k-e gospodarstwo).

Kapitalizacja, łć., zamiana stałego dochodu na kapitał, przynoszący taki sam dochód; sprzedaż nieruchomości w celu posiadania kapitału.

Kapitalizm, łć., panowanie kapitału.

Kapitalizować, łć., składać dochody na kapitał; spieniężać majątek; k. ś., wzrastać w wartość.

Kapitalny, łć., wyborny, wyśmienity, nieoceniony, główny, ważny, wielki.

Kapitał, łć., znaczna ilość pieniędzy, gotówka, pieniądze przynoszące dochód; przedmioty, wytworzone pracą ludzką, przeznaczone do dalszej produkcji (narzędzia, materjały i środki produkcji); majątek ruchomy, zasób, majątek; zasób sił wytwórczych; k. zakładowy, pieniądze, włożone w przedsiębiorstwo, potrzebne dla utrzymania tegoż; k. martwy = nie przynoszący dochodów; k. obrotowy = część kapitału, szybko zużywająca ś.; k. stały = część kapitału, zużywająca ś. powoli w przedsiębiorstwie; k. żelazny = od którego tylko procenty mogą być wydatkowane; k. zapasowy a. rezerwowy = przeznaczony na pokrycie strat; k. amortyzacyjny = fundusz odkładany corocznie z zysków na umorzenie kosztów budynków i maszyn zużytych, a zakup nowych.

Kapitałka, łć., tasiemeczka ozdobna, przyklejana do górnego i dolnego brzegu grzbietu książki, przygotowanej do oprawy w okładkę.

Kapitan, fr., oficer, wyższy stopniem od porucznika, dowodzący kompan ją a. rotą; dowódca okrętu, statku; przewodnik w jakim sporcie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kapitel.png

Kapitel, łć., głowica, rozszerzony wierzchołek słupa, kolumny, niekiedy rzeźbą ozdobiony (fig.); górna część ozdoby nad oknem.

Kapitol, łć., przen., górne stanowisko.

Kapitulacja, łć., zobowiązanie ś., umowa, układ pomiędzy oblężonymi a nieprzyjacielem o oddanie twierdzy, miasta lub obozu; przen., poddanie się, ustąpienie; w Turcji: prawo konsulów państw