Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/506

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Kambjalny, Kambjerski, wł., przym. od Kambierz; k-e prawo = prawo wekslowe.

Kambjer, Kambierz, wł., wekslarz.

Kambjerstwo, wł., wekslarstwo, bankierstwo.

Kambryjska formacja, najstarsze osadowe warstwy ziemi.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kambuzja.png

Kambuzja, rodzaj ryby (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kamea.png

Kamea, fr., kamień drogi, wypukło rzeźbiony, z figurami innej barwy, aniżeli tło (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kameduła.png

Kameduła, łć., zakonnik zmienionej reguły św. Benedykta (fig.); przen., człowiek, unikający towarzystw i rozrywek.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kameleon.png

Kameleon, gr., gatunek jaszczurki, zmieniającej barwę przy podrażnieniu (fig.); przen., człowiek zmiennego charakteru, niestały.

Kameleonowy, gr., przym. od Kameleon; przen., zmienny, niestały, mieniący się.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kamelja.png

Kamelja, łć., roślina ozdobna z rodziny cistronkowatych, o pięknych kwiatach (fig.); dama z półświatka.

Kameljowate, łć., rodzina roślin dwuliściennych.

Kameljowy, łć., do kamelji się odnoszący; k-a dama = kobieta półświata, kokota.

Kamelor, nm., rodzaj materji z włosa kozy angorskiej

Kamena, łć., muza, jako opiekunka poezji; przen., poezja.

Kamera, łć., biuro, pokój, cela więzienna a. szpitalna; wydział magistratury; wydział sądowy; dawna władza zarządzająca dobrami państwa; k. asfiksyjna = skrzynia do zabijania zwierząt gazem duszącym; k. dezynfekcyjna, urządzenie do niszczenia zarazków w odzieży, tkaninach i t. p.; część aparatu fotograficznego, osłaniająca kliszę po zdjęciu; k. obscura (-sk-), ciemnia optyczna.

Kameralista, łć., biegły w naukach społeczno-prawnych.

Kameralistyka, łć., nauka administracji i gospodarstwa krajowego.

Kameralja, łć., nauki, dotyczące administracji i gospodarstwa krajowego.

Kameralny, łć., przym. od Kamera; k-a muzyka, kwartety albo inne muzyczne zespoły, przeznaczone dla sal niezbyt obszernych; k-e dobra = domeny; k-e nauki = nauki i umiejętności, dotyczące, wewnętrznego zarządu państwa.

Kamerdyner, łć., szatny, pokojowiec, służący, pełniący obowiązki bezpośrednio około pana.

Kamerfrajlina, nm., dama dworska.

Kamerherr, Kamerjer, nm., szambelan.

Kamerjunkier, nm., młodszy szambelan dworu.

Kamerkurjer, nm., goniec dworski, wysyłany w celach państwowych.

Kamerlengo, Kamerling, wł., kardynał, zawiadujący finansami papieskiemi, oraz sprawami Kościoła podczas wyboru Papieża.

Kamerlokaj, nm., lokaj na dworze monarszym.

Kamermuzyka, nm., muzyka kameralna, salonowa.

Komerpaź, nm., paź nadworny, pełniący służbę przy boku monarchy.

Kamerszruba, nm., część u strzelby, zamykająca grubszy koniec lufy.