Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/375

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


gliny; g. chleb = chleb, jak glina, miękki, niewypieczony.

Glinka, czysta glina; grunt gliniasty; tlenek glinu, znajdujący się w naturze w postaci krystalicznej (niektóre drogie kamienie, jak korund, szafir, rubin i inne).

Glinkowaty, z glinką zmieszany.

Glinopac, ściana, zrobiona z gliny zmieszanej ze słomą.

Glinować, ziemię piaszczystą nawozić gliną dla użyźnienia jej.

Gliptografja, gr., opisanie kamieni rzniętych, figur na nich.

Gliptoteka, gr., zbiór rzniętych kamieni; galerja rzeźb i posągów.

Gliptyka, gr., sztuka rzeźbienia na kamieniu; rzeźbiarstwo.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Glista.png

Glista, robak płaski lub obły, zwłaszcza pasorzytny; g. ziemnap. Dżdżownik (fig.); g. ludzka (askaryda), robak grubości pióra gęsiego, zamieszkujący kiszkę cienką człowieka i niektórych zwierząt ssących; g. mała, glistnica a. rup; przen., człowiek cienki a wysoki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Glistewnik.png

Glistewnik a. Glistnik, inaczej Jaskółcze ziele, chwast z rodziny makowatych, o kwiatach żółtych i żółtym soku mlecznym (fig.).

Glistnica, zool., obleniec pasorzytny.

Glistnik, roślina z rodzaju byliny, piołun glistny, glistne ziele.

Gliwein, nm., gorące wino czerwone z cukrem i korzeniami.

Gliwieć, psuć ś., gnić, ulęgać ś.

Gliwy, koloru zgniłego, brudno kasztanowaty (koń).

Glob, łć., kula ziemska, bryła, ziemia, krąg świata; kula złota, jabłko, oznaka godności monarszej; bania, kula szklana na lampę.

Globe-trotter, ang., turysta, ustawicznie podróżujący po całym świecie,

Globigieryna, łć., rodzaj otwornic (korzenionóżek) morskich.

Globulina, łć., gałecznik, ciało białkowate, czerwone, znajdujące się w krążkach krwi.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Globus.png

Globus, łć., kula sztuczna z tektury, z siatką gieograficzną, wyobrażająca kulę ziemską (f.); takaż kula, przedstawiająca sklepienie nieba.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gloksinja.png

Gloksinja, nm., Marcinka, Wdziękla, roślina ozdobna z rodziny ostrojowatych, o kwiatach dużych dzwonkowatych (fig.).

Glon, kawał chleba, krajanka, skiba, pajda; w bot., wodorost.

Glorja, łć., chwała, świetność, wspaniałość, nimbus, aureola; obwódka promienista naokoło głowy świętych w obrazach; część Mszy św., zwana hymnem anielskim.

Glorjeta, fr., altana na wzniesieniu z pięknym widokiem, pawilon.

Glorjola, łć., sława, rozgłos; aureola.

Glorjosa, łć., bot.p. Wdzięczelina.

Gloryfikacja, łć., wychwalanie, wysławianie, uwielbianie.

Gloryfikator, łć., głosiciel sławy, wysławiający.

Gloryfikować, łć., wychwalać, wysławiać.

Glosa, gr., objaśnienie a. tłumaczenie wyrazu na marginesie lub pomiędzy wierszami tekstu; objaśnienie, dopisek, przypis; rodzaj formy poetyckiej; uwaga ironiczna.

Glosarjusz, Glosarz, gr., słownik, zbiór glos; słownik objaśniający ze wskazaniem pochodzenia wyrazów.