Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/367

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Gibotać ś., zginać ś., pochylać się, chwiać się.

Gibus, fr., kapelusz cylinder, szapoklak.

Gichciarz, nm., robotnik, sypiący materjał w piec hutniczy; szychciarz, sychtarz.

Gichtp. Podagra, Gościec.

Gichta, nm., warstwa materjału, przeznaczonego do topienia w piecu hutniczym, szychta.

Giczał, Giczoł, Giczal, u zwierząt część dolna goleni ze stawem; przen., noga ludzka, goleń, piszczel.

Gidja, rub., człowiek wysoki, niezgrabny, człowiek wielki a cienki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gidy.png

Gidy, fr., straż przyboczna konna w wojsku francuskiem i polskiem za Księstwa Warszawskiego w r. 1830 (fig.).

Gieantropologja, gr., nauka o rozmieszczeniu ludzi na świecie.

Giefrejter, nm., kapral, starszy żołnierz, podoficer, zaprowadzający wartę, uczący rekrutów.

Giehenna, hebr., piekło.

Giejsza, jap., tancerka japońska; posługująca w kawiarni japoń.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Giek.png

Giek, Giekko, jaszczurka południowoazjatycka z rodziny mierzienic z fałdami skóry po bokach.

Giełda, nm., miejsce zebrań kupców i bankierów, w celu ustanowienia kursu papierów publicznych, dopełnienia tranzakcji na towary; bursa kupiecka, stowarzyszenie, zgromadzenie kupieckie; g. pieniężna (dla obrotów pieniężnych); g. zbożowa, cukrowa; g. obliczeń = biuro, gdzie instytucje kredytowe i bankierzy wyrównywują wzajemne rachunki; grać na g-zie = spekulować na kursie papierów publicznych; g. żydowska = zebranie hałaśliwe; przen., zbiorowisko, motłoch.

Giełdziarstwo, nm., spekulacje giełdowe (pokątne g.).

Giełdziarz, nm., grający na giełdzie.

Giemajn, Giemejner, nm., żołnierz prosty, szeregowiec.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Giemma.png

Giemma, łć., drogi kamień wklęsło lub wypukło rzeźbiony (kamea) (fig.).

Giemza, nm., kozica.

Giemzać, Giemzić, swędzić, świerzbić, łaskotać; jeść powoli; przen., korcić, niepokoić.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Giencjana.png

Giencjana, łć., Goryczka, roślina z rodziny goryczkowatych (fig.); substancja gorzka, dobywana z korzeni goryczki.

Gienealog, Gienealogista, gr., biegły w rodowodach, rodopis, znawca, badacz gienealogji.

Gienealogiczny, gr., rodowodowy; tablica g-a, drzewo g-e = wykaz rodowodu.

Gienealogizować, trudnić ś. dochodzeniem gienealogji; rysować drzewa g-e; mówić o gienealogji.

Gienealogja, gr., rodowód, ród, rozgałęzienie rodu, dynastji.

Gieneracja, łć., ród, pokolenie, potomstwo; średni wiek człowieka (lat 30).

Gieneralicja, Gieneralność, Gieneralitet, łć., ogół najwyższych oficerów; rząd naczelny; najwyżsi naczelnicy, zwierzchność.

Gieneralissimus, łć., najwyższy wódz.

Gieneralista, łć., chrześcijanin, nie chcący należeć do żadnego obrządku a. sekty chrześcijańskiej.

Gieneralizować, łć., uogólniać, rozciągać na ogół.

Gieneralja, łć., szczegóły, do-