Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/348

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


kolej, droga żelazna linowa (wagony, ciągnione pod górę liną drucianą) (fig.).

Funkcja, łć., czynność, działalność, sprawowanie, pełnienie czego, obowiązek (pełnić funkcję stróża); urząd, posada, służba, zatrudnienie, zajęcie; w mat. ilość, zmieniająca się w zależności od innej a. innych, ilość zmienna zależna; czynność całego organizmu lub oddzielnych części.

Funkcjonarjusz, łć., pracownik, oficjalista, agient, urzędnik.

Funkcjonować, łć., działać, być czynnym, wykonywać czynności w pewnym kierunku, sprawować obowiązki, pełnić funkcję, urząd.

Funt, jednostka wagi = 500 gramom; f. nowopolski = 405 gr. = 32 łutom; f. rosyjski = 409 gr.; f. szterling, moneta angielska = 9 rb.; papier na f-y = makulatura; zbesztać kogo na f-y = srodze, bardzo zbesztać; kłamie na f-y = ogromnie.

Funtowy, nm., przym. od Funt, ważący funt; podeszew f-a = zrobiona z grubej, mocnej skóry; ciasto f-e = sprzedawane na funty.

Funtstopa, praca mechaniczna, potrzebna do podniesienia jednego funta na wysokość jednej stopy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Fura.png

Fura, nm., wóz do wożenia ciężarów, furmanka (fig.); ilość czegoś, mieszcząca ś. na furze; przen., mnóstwo, wiele czego, kupa.

Furaż, fr., pasza, karm dla koni wojskowych, obrok; dostarczanie tej paszy; przen., żart., żywność dla ludzi.

Furażer, fr., żołnierz, starający się o furaż dla koni.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Furażerka.png

Furażerka, fr., czapka krojem wojskowym (fig.).

Furażerówka, fr., zbieranie furażu, staranie się o furaż.

Furażować, fr., dostarczać furażu, zbierać furaż dla koni wojskowych.

Furbeczkować, kląć: do stu tysięcy fur beczek djabłów!, sadzić djabłami.

Furczećp. Furknąć; wydawać głos koła szybko obracanego, szeleścić, chrobotać.

Furda, głupstwo, fraszka, drobnostka, bagatela.

Furdyga, zamknięcie, areszt policyjny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Furdyment.png

Furdyment, fr., blacha na głowni pałasza, garda (fig.).

Furfant, wł., frant, fanfaron, pyszałek, samochwał, filut, zarozumialec, blagier, krętacz.

Furfanterja, wł., chytrość, krętactwo, filuterja, pyszałkostwo, zarozumiałość, fanfaronada.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Furgon.png

Furgon, fr., kryty wóz ładowny (fig.).

Furja, łć., jędza, kobieta zła, wściekła, złośnica, wiedźma; wściekłość, pasja, zapalczywość, szał, furjactwo; choroba umysłowa, objawiająca ś. szałem chorego, szaleństwo.

Furjacki, przym. od Furjat.

Furjant, czes., ludowy taniec czes.

Furjat, łć., (forma ż. Furjatka), warjat rzucający ś., niebezpieczny, szaleniec; człowiek gwałtowny, zapalczywy, pasjonat, złośnik.

Furjer, łć., dostarczający żywności i kwatery dla wojska i koni wojskowych, kwatermistrz.

Furjeryzm, fr., urządzenie społeczne, wymarzone przez Fouriera (1772 — 1837), polegające na wspólności mieszkania i zarobku.

Furjować, łć., szaleć.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Furka.png

Furka (zdr. od Fura), wózek góralski (fig.).

Furkliwy, żywy, trzpiotowaty, roztrzepany.