Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/34

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


chrapkę na kogo, ostrzyć zęby na kogo, chcieć komu co złego wyrządzić, chcieć się zemścić.

Aplaudować łć., oklaskiwać, dawać oklaski, bić brawo; chwalić, pochwalać głośno.

Aplauz łć., oklask, brawo; pochwala głośna, poklask.

Aplikacja łć., pilność, pilne, gorliwe przykładanie się do czego (np. do nauki); początkową praktyka biurowa zwykle bezpłatna; zastosowanie, przystosowanie, np. zasady ogólnej do szczególnego przypadku.

Aplikant łć., praktykant biurowy.

Aplikatura włs. prawidłowy układ palców przy grze na instrumencie muzycznym.

Aplikować łć., stosować, zastosowywać, przystosowywać; odbywać początkową praktykę biurową. A. się, przykładać się do czego.

Aplomb fr., pewność siebie w ruchach i zachowaniu.

Apodyktyczny gr., stanowczy (ton, mowa); pewny, niezbity, niezaprzeczony.

Apoftegmat gr., lm. A-a, krótkie, jędrne zdanie, sentencja; epigramat, fraszka.

Apoftegmatyczny przym. od Apoftegmat, treściwy, jędrny, zwięzły.

Apogieum gr., ndm., najdalszy punkt od ziemi na orbicie księżyca; przen. szczyt, zenit, punkt kulminacyjny, najwyższy.

Apokalipsa gr., Objawienie Ś-go Jana (księga stanowiąca cześć końcową Nowego Testamentu).

Apokaliptyczny przym. od Apokalipsa, niezrozumiały, zagadkowy, pełen przenośni, (np. styl),

Apokryf gr., utwór piśmienniczy podrobiony; utwór podany pod nazwiskiem autora, który go nie napisał.

Apokryficzny przym. od Apokryf.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Apolin.png

Apolin, Apollo, bożek słońca i poezji; (fig), przen. ideał piękności męskiej; dziatwa Apolina = p. Dziatwa.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Apollo.png

Apollo, gatunek motyla (fig.).

Apolog gr., bajka ze świata zwierzęcego lub roślinnego, zawierająca pewien morał.

Apologieta rz. m., pisarz kościelny, walczący w swoich pismach w obronie wiary chrześcijańskiej.

Apologietyka gr., nauka obrony prawd wiary chrześcijańskiej.

Apologja gr., mowa lub pismo usprawiedliwiające, broniące.

Aponeuroza gr., (anatom.), błona twarda, ścięgnista; rozścięgno.

Apopleksja gr., nagły napływ krwi do mózgu, zawieszający jego czynności; nagły napływ do rdzenia pacierzowego, do płuc, do serca. A. piorunująca, śmiertelny atak apopleksji.

Apoplektyczny przym. od Apopleksja. A. atak = apopleksja.

Aportować fr., (o psie), przynosić na rozkaz jaki przedmiot lub zwierzynę ubitą.

Apostata gr., rz. m., odstępca od wiary, odszczepieniec.

Apostazja gr., odstępstwo od wiary chrześcijańskiej.

Aposterjoryczny łć., od A posteriori  t. j. ze skutków wyprowadzony, np. sąd, zdanie A-e = wyprowadzone z faktów, ze zbadania.

Apostolski, dotyczący Apostołów. Skład A. = wyznanie wiary chrześcijańskiej: «Wierzę w Boga» i t. d. Stolica A. = stolica papiezka.

Apostolstwo gr., posłannictwo; opowiadanie wiary chrześcijańskiej w krajach pogańskich; szerzenie jakiejś nauki, jakichś zasad.

Apostoł gr., jeden z dwunastu