Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/329

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Finfa, Fimfa, puszczenie komuś dymu rurką pod nos; niegrzeczność lekceważąca, obraza, przytyk, przymówka arogancka; podkop w celu zniszczenia robót podziemnych nieprzyjacielskich.

Fingować, łć., podrabiać, fałszować.

Finis, łć., koniec, zakończenie,

Finisz, ang., w wyścigach: rozwinięcie największej szybkości w ostatnim biegu; świetne zakończenie biegu.

Finta, wł., w fecht. zamach pozorny; zmyślenie, udanie, fortel.

Fiok, wł., lok, pukiel; pretensjonalne przystrojenie głowy kobiecej; chwast, kutas, jako ozdoba u koni.

Fiokować ś., wł., ubierać się w fioki, stroić ś., elegantować ś. śmiesznie, przesadnie.

Fioritura, wł., przyozdabianie (umiejętne) śpiewu; ozdoby, pasaże (w muzyce).

Firajza, nm., narzędzie do żłobienia kanciastych dziur w piaśście koła.

Firanka, nm., zasłona gęsta a przezroczysta, zwłaszcza u okna, kotara, w 2-ch połowach wisząca przy oknie; przen., żart. rzęsy; strzępy, wiszące u ubrania.

Fircyk, nm., modniś, trzpiot, wiercipięta, letkiewicz, pustak.

Fircykowaty, nm., zakrawający na fircyka, trzpiotowaty, postrzelony.

Fircynela, kobieta płocha, lekkomyślna.

Firet, nm., w drukarstwie: czcionka bez znaku, służąca do oddzielania od siebie liter lub wyrazów, równa grubością szerokości pisma, czwartnik.

Firleje nm., blp., figle, żarty, kpiny; świecidełka; zabawki; stroić f. = robić głupstwa, szaleństwa, dokazywać; stroić z kogo f. = żartować, kpić, szydzić.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Firletka.png

Firletka, nm., roślina z rodziny lepnicowatych (fig.).

Firma, wł., miano handlu, przedsiębiorstwa, jego urzędowa nazwa, złożona z nazwiska właściciela a. z obranego godła; zakład, handel, oznaczony firmą (stosunki z firmą); przen. sława zasłużona, renoma ustalona (np. uczonego, obywatela kraju i t. p.).

Firmament, łć., sklepienie niebieskie, nieboskłon, niebo.

Firman, Ferman, tur., rozporządzenie piśmienne, rozkaz sułtana tureckiego.

Firmant, łć., użyczający nazwiska swego dla firmy, przedstawiciel firmy.

Firmowy, wł., dotyczący firmy; uczestnik firmy, przedstawiciel i firmy, f. rejestr, ob. Rejestr, f-a spółka: w której każdy uczestnik odpowiada za jej długi całym swoim majątkiem.

Firn, nm., w gieol. śnieg ziarnisty na dolnej granicy wiecznych śniegów.

Firtać ś.p. Fertać.

Fis, nieod., w muz. nuta f z krzyżykiem; f. major = tonacja majorowa o 6 krzyżykach, f. minor = minorowa o 3 krzyżykach, przen. wziąć kogo na f. = podejść go, oszukać, wyprowadzić go w pole, zadrwić z niego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Fisharmonia.png

Fisharmonja, (zdr. Fisharmonika), gr., instrument muzyczny klawiszowy z miechem i pedałem o tonie organowym (fig.).

Fisis, muz. nuta z z krzyżykiem podwójnym.

Fisk, Fiskus, łć., skarb państwa, skarb publiczny.

Fiskalizm, Fiskalność, łć., system administracyjny nakładania