Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/307

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


wnia zgodna z pochodzeniem wyrazu.

Etymologizować, gr., zajmować się etymologją.

Etymologja, gr., słoworód, część gramatyki, objaśniająca tworzenie ś. i pochodzenie wyrazów i ich źródłosłowy.

Eubjotyka, gr., sztuka dobrego, zdrowego życia.

Eucharystja, gr., Przenajświętszy Sakrament Ciała i Krwi Tańskiej, Sakrament Ołtarza, Komunja Św.

Eudemonizm, gr., nauka o życiu szczęśliwem, o szczęśliwości; pogląd, według którego szczęśliwość ogółu powinna być celem ludzkiej działalności.

Eudemonja, gr., szczęśliwość, rozkosz.

Eudemonologja, gr., umiejętność życia szczęśliwego.

Eudjometr, gr., w chem. przyrząd do analizy ciał gazowych.

Eudjometrja, gr., analiza gazów.

Eufemiczny, Eufemistyczny, gr., określający rzecz jaką w sposób mniej drażliwy, milej brzmiący, niżeli brzmiałaby bezpośrednia nazwa tej rzeczy.

Eufemizm, gr., zastąpienie wyrażenia drażliwego innym, łagodniejszym.

Eufoniczny, gr., mile, przyjemnie brzmiący, dźwięczny, harmonijny, piękny (o głosie).

Eufonja, gr., brzmienie, dźwięczność, złagodzenie przykrego dźwięku, harmonja, konsonans.

Euforbja, gr., rośl. wilczomlecz.

Euforja, gr., przyjemne samopoczucie, poczucie siły, zdrowia; błogostan.

Eufuiści, gr., grupa poetów XVI — XVII w, odznaczających ś. wykwintną formą.

Eugienetyka, gr., teorja o wydawaniu na świat zdrowego potomstwa przez łączenie osobników zdrowych, i ulepszaniu tym rodzaju ludzkiego.

Eugienista, gr., zwolennik eugienetyki.

Eugienizm, gr., dobre pochodzenie, należenie do wyższych klas społecznych.

Eugienka, gr., pieprzowa, drzewo zwrotnikowe z rodziny mirtowatych, którego owoce używają się, jako przyprawa kuchenna, pod nazwą ziela angielskiego.

Euhemeryzm, gr., pojmowanie istot mitologicznych nadprzyrodzonych, jako ludzi ubóstwianych.

Eukaliptus, gr., olbrzymie drzewo australijskie z rodziny mirtowatych, rozdręb).

Eulogja, gr., poświęcenie, pobłogosławienie; rozsądek w mowie i w czynach; prawdopodobieństwo.

Eumenida, gr., bogini zemsty, furja, jędza; przen., stara kobieta zła, kłótliwa, furjatka.

Eunomja, gr., dobre, prawo, dobry zarząd, dobra konstytucja.

Eunuch, gr. rzezaniec, trzebieniec, kastrat, stróż haremu.

Eupatryda, gr., szlachcic (w staroż. Attyce).

Europejski, z Europy pochodzący, cywilizowany, gładki, delikatny w obejściu, głośny, sławny.

Europeizować, nadawać wygląd europejski, formy europejskie, przerabiać na sposób europejski.

Eurytmja, gr. proporcjonalność, harmonja, właściwy stosunek pojedynczych części do całości.

Eutanazja, gr., śmierć łagodna, spokojna, bez cierpień, śmierć w stanie łaski.

Eutrofja, gr., dobre odżywianie.

Eutychjanie, łć., sekta nie uznajjąca natury ludzkiej w Chrystusie, monofizyci (od założyciela Eutyehesa).

Ewakuacja, łć., ustąpienie, opuszczenie, opróżnienie, wyjście