Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/284

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ekran.png

Ekran, fr., zasłona od światła a. ognia w piecu, używana jako mebel ozdobny (fig.); płótno w ramach, na którem odbijają się obrazy rzucane przez zwierciadła lub soczewki.

Ekrytuar, fr., przyrząd do pisania, złożony z kałamarza, piór, itd., w kształcie jednego sprzęcika; kałamarz.

Eks... łć., w połączeniu z niektóremi rzeczownikami oznacza „były“, „niegdyś“, dawny, pensjonowany (eks-kanclerz, eks-wojskowy).

Ekscedent, łć., wichrzyciel, człowiek burzliwy, dopuszczający się ekscesu, wybryków, wpadający w ostateczność, przekraczający miarę, ekscesant.

Ekscelencja, łć., (tytuł dawany niektórym dostojnikom), Wasza dostojność, Wasza wysokość; jaśnie wielmożny; wysoki urzędnik.

Ekscentryczność, łć., największa odległość (ogniska) od środka; sposób życia i myślenia dziwaczny, odrębny, rażący, dziki.

Ekscentryczny, łć., odśrodkowy, mimośrodkowy; dziwaczny, oryginalny, pełny dziwaczności, dziwactw, dziwny, niezwyczajny, odrębny, rażący.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ekscentryk.png

Ekscentryk, mimośród, część składowa machiny (fig); koło osadzone na osi, umieszczonej między środkiem a obwodem innego koła, zmieniające ruch; e. (forma żeńska Ekscentryczka), człowiek dziwaczny, dziwak, oryginał, mańjak.

Ekscepcja, łć., wyjątek, wyłączenie, ograniczenie; w praw. zarzut, przez który pozwany udaremnia żądanie powoda a. zawiesza sprawę na pewien czas, środek odwodowy.

Ekscepcjonalny, łć., wyjątkowy.

Eksceptp. Ekscerpt.

Eksceptor, łć., w praw. rodzaj pisarza protokulisty.

Ekscerpować, łć., robić wyciąg z pisma.

Ekscerpt, łć., wypis, wyciąg, wyjątek (z dokumentu, z księgi), edukt, ekscept.

Eksces, łć., wybryk, wyskok; nadużycie, wykradzenie, przewinienie, wina, występek; zdzierstwo.

Ekscesant, łć., — p. Ekscedent.

Ekscyndencyjny, łć., wyłączający z pod egzekucji, z pod zajęcia sądowego.

Ekscypować, łć., robić wyjątek, wyłączać, wymawiać coś sobie, zawarowywać sobie, wyłączać, zabezpieczać, gwarantować.

Ekscytacja, łć., podniecenie, pobudzenie, podrażnienie; podsycanie, pobudka, podnieta, zachęta, pochop, bodziec,

Ekscytarz, łć., zegar budzik, budzidło, budziciel, pobudziciel.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ekscytator.png

Ekscytator, łć., przyrząd do wyładowywania elektryczności (butelki lejdejskiej), rozbrajacz, wyładowywacz (fig.).

Ekscytować, łc., podniecać, podbudzać, podrażniać, podżegać, podsycać, poruszać; naglić, przynaglać, powtórnie zalecać, przypominać.

Eksdywizja, łć., podział majątku między wierzycieli.

Ekshalacja, łć., wyparowywanie, wydzielanie pary, wyziewów, gazów, wydychanie.

Ekshaustor, łć., klapa wpustowa, dmuchawka, pompa wdychająca.

Ekshibicja, łć., wystawa, okazanie, wydanie.