Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/270

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Dziewięciopręcikowy kwiat = dziewięć pręcików mający.

Dziewięcioraki, z dziewięciu jednakowych części, przedmiotów różnych złożony; dziewięć razy powtórzony.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Dziewięciornik.png

Dziewięciornik, bot., roślina z rodziny rosiczkowatych, rosnąca na bagnach, o kwiatkach białych, pojedynczych (fig.).

Dziewięcioro (-rga), liczeb. zbior. od Dziewięć; d. dzieci; splatać co w d.

Dziewięciostan, w mat.: bryła ograniczona dziewięciu płaszczyznami.

Dziewięciu = 9 (o mężczyznach).

Dziewięć, licz. = 9; ni w pięć ni w d. pleść = mówić bez sensu, bez związku.

Dziewięciuset = 900 (o mężczyznach).

Dziewięćdziesiąt (-ęciu), licz. = 90.

Dziewięćdziesiąty, licz. porząd. od Dziewięćdziesiąt; d-ta część = część 90 razy mniejsza od całości.

Dziewięćdziesięcioletni, mający a. trwający lat dziewięćdziesiąt.

Dziewięćdziesięciu = 90 (o mężczyznach).

Dziewięćkroć, dziewięć razy; d. sto tysięcy = dziewięćset tysięcy.

Dziewięćset (-ciuset), licz. 900.

Dziewięćsetny, liczeb. porządkowy od Dziewięćset; d-na część = część mniejsza 900 razy niż całość.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Dziewięćsił.png

Dziewięćsił, roślina zielna, z rodziny złożonych, o koszyczkach otoczonych długiemi łuskami barwy białej lub żółtej, kąsina (fig.).

Dziewiętnastka, liczba a. cyfra 19; nazwa dawana posługaczowi a. powrozowi noszącemu liczbę 19 jako odznakę.

Dziewiętnastokąt, Dziewiętnastobok, powierzchnia zamknięta dziewiętnastu linjami, mająca tedy 19 boków i tyleż kątów.

Dziewiętnastoletni, mający albo trwający dziewiętnaście lat.

Dziewiętnastu = 19 (o mężczyznach).

Dziewiętnasty, liczeb. porządkowy od Dziewiętnaście; d-ta część = część 19 razy mniejsza od całości.

Dziewiętnaście (-stu) = 19; cyfra oznaczająca liczbę 19, dziewiętnastka.

Dziewka, Dziewa, dziewica, panna tęga, zdrowa; młoda kobieta niezamężna; służąca niezamężna; na wsi: d. folwarczna; d. od krów; kobieta publiczna, nierządnica.

Dziewkarz, Dziewczarz, Dziewczyniarz, ten, co się ugania za dziewczynami, kobieciarz, lowelas, donżuan.

Dziewoja (zdr. Dziewojka), hoża, powabna dziewczyna, dziewa.

Dzieworództwo, wydawanie potomstwa z jaj niezapłodnionych.

Dziewosłąb, poseł od starającego się o pannę i w jego imieniu proszący o jej rękę, swat; ten, co rai małżeństwo; w lmn. zaloty, konkury, swaty, zaręczyny, zrękowiny.

Dziewosłębić, być dziewosłębem, prosić w imieniu starającego się o rękę panny, swatać.

Dziewosłęby, swaty, poselstwo do rodziców panny młodej z prośbą o jej rękę.

Dziewucha (zdr. Dziewusia, Dziewuszka), dzieweczka; rubasznie zamiast dziewczyna, dziewka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Dzieża.png

Dzieża (zdr. Dzieżka); drewniane naczynie gospodarskie, w którym zwykle mąka na chleb ś. rozczynia; gliniany garnek na mleko (fig.).