Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/229

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


którym razi inne zwierzęta (fig.); roślina krwawnik.

Drętwy, bezwładny, zdrętwiały; cierpki, przykry.

{{tns|

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Drętwik.png

Drgaćp. Drgnąć.

Drganie, rz. od Drgać; fiz., periodyczny ruch wahadłowy ciał lub ich cząsteczek około punktu równowagi; drżenie, wibracja.

Drgawki, zwykle w lnu, drgnięcia kurczowe, powtarzające się wskutek skurczów mięśni; konwulsje.

Drgnąć, nied. Drgać, zadrgać, zadrżeć, zatrząść ś., wstrząsnąć ś,; struna drga = wibruje (łydki mu drżą = trzęsą ś. ze strachu).

Drgnienie, Drgnięcie, rz., czynność słowa Drgnąć (p.).

Drjada, Dryjada, gr., boginka leśna, nimfa leśna.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Drjakiew.png

Drjakiew (-kwi), a. Dryjakiew, gr., roślina z rodziny szczeciowatych, gwiazdnik (fig.); lekarstwo, złożone z wielu środków, niegdyś bardzo wzięte, szczególniej jako odtrutka; maść lecząca, plaster.

Drjakwowy gr., przym. od Drjakiew; d. zapach, zapach korzenny.

Drobiazg (-u), zdr. Drobiażdżek, (-żdżku), drobny przedmiot, drobny szczegół, drobna okoliczność, detal; rzecz małej wagi, drobnostka, błahostka, fraszka, bagatela, małostka, głupstwo; w lm. — drobna bielizna (kołnierzyki, mankiety, chustki i t. p.); drobne dzieci, drobne zwierzęta, drobne towary i t. p.; drobne utwory literackie i artystyczne.

Drobiazgowy, zajmujący ś. drobnostkami, szczególikami, przywiązujący ś. do drobiazgów, małostkowy, pedantyczny; szczegółowy, zawierający wszystkie drobnostki; handel d. = cząstkowy, detaliczny, niehurtowny.

Drobić, dzielić na drobne części, rozdrabniać, kruszyć; drobne kroki stawiać, dreptać; tańczyć drobnego (góralskiego).

Drobina, drobna cząsteczka, odrobina, kruszyna, ździebło, okruch; drobny przedmiot, drobiazg, maleństwo; zdr. Drobinka.

Drobnica, pieniądze drobne, moneta zdawkowa, drobne; drobne rzeczy, drobne towary.

Drobnieć, stawać ś. drobnym, coraz mniejszym, maleć, zmniejszać ś., wyradzać ś., karłowacieć, zanikać.

Drobniuchny, Drobniuni, Drobniutki, Drobniuteńki, Drobniuteczki, Drobniutenieczki, Drobniusi, Drobniusieńki, Drobniusienieczki, bardzo drobny, malutki, maleńki.

Drobnociałkowy, złożony z drobnych ciałek.

Drobnomierz — p. Mikrometr.

Drobnomieszczański, właściwy niższej klasie mieszczańskiej, burżuazyjny, kramarski, zacofany, powszedni, ciasny, filisterski (d-ie poglądy, d-ie ideały).

Drobnoprzemysłowy, tyczący ś. drobnego przemysłu, właściwy drobnemu przemysłowi.

Drobnorolny, dotyczący drobnej własności ziemskiej; posiadający drobną własność ziemską (włościanin d. = małorolny).

Drobnostka, bagatelka, małostka, błahostka, fraszka; rzecz, mały przedmiot a. małej wartości, drobiazg, głupstwo.

Drobnostkowicz, przywiązujący wielką wagę do drobnostek, pedant, nudziarz.

Drobnostkowy, drobiazgowy, przesadnie ścisły, pedantyczny.

Drobnoszlachecki, dotyczący drobnej szlachty, należący do niej.