Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/228

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


szania miejsc bagnistych, sączek (f.); w med. p. Sączek.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Dren.png

Drenować, ang., osuszać miejsca błotniste przez zakładanie drenów, zakładać sączki, odsączać.

Dreptać, Drepcić, wśród zajęcia, chodzić szybko, drobnemi krokami, drobić, krzątać ś.; tańczyć w miejscu drobnym krokiem; przen., zabiegać, chodzić koło czego, czynić starania.

Dresowaćp. Tresować.

Dresura, fr., — p. Tresura.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Dreszajba.png

Dreszajba, Drajszajba, nm., pomost ruchomy, na który wtaczają wozy, maszyny, lokomotywy, aby je obrócić na miejscu, tarcza obrotowa, pomost obrotowy, obrotnica (fig.).

Dreszcz, zdr. Dreszczyk, lekkie drżenie, wstrząśnięcie, wzdrygnięcie w ciele; mrowie, ciarki; w med., uczucie zimna, poprzedzające gorączkę, ziębienie.

Drewienko, Drewko, zdr. od Drewno; lek. d-ka, wiórki, czyszczące krew, używane jako napar.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Drewniak.png

Drewniak, zwierzę stawonogie krajowe z gromady wijów ostrorożnych (fig.); roślina z gromady grzybów z rodziny kulnicowatych; w druk., szteg drewniany; zegar drewniany u dróżników kolejowych; trzewik z drewnianą podeszwą, posp., budynek drewniany, dom drewniany; gmin., bałwan, cymbał.

Drewniany, z drzewa zrobiony, z drzewa zbudowany; przen., nieczuły, obojętny, zimny; nieruchawy, niezgrabny w ruchach, sztywny; bezdźwięczny, matowy (głos d.).

Drewniasty, Drzewiasty, mający własności drewna, podobny do drewna.

Drewnieć, Drzewnieć, w drzewo ś. zamieniać, stawać ś. drewnem; stawać ś. podobnym do drewna, kołowatym; drętwieć, kamienieć, sztywnieć.

Drewno, część pnia lub korzenia drzew dwuliścieniowych, zawarta między rdzeniem a korą, albo w ściślejszem rozumieniu: między rdzeniem a bielem; kawał drzewa, polano, bierwiono (czy kij, czy d., to wszystko jedno); przen., człowiek nieczuły; zdrob. Drewienko, Drewko.

Drewutniap. Drwalnia.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Drezyna.png

Drezyna, fr., mały wózek do jazdy po szynach kolejowych, poruszany korbą a. parą (f.).

Dręczyciel, ten, co dręczy, dokucza, męczy, kątownik, tyran.

Dręczyć, męczyć, zadawać cierpienia fizyczne, katować; truć, trapić, martwić, sprawiać zgryzotę, dokuczać, gnębić, pastwić ś., znęcać ś.; d. ś., martwić ś., gryźć ś., truć ś.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Drętwa.png

Drętwa (a. Płaszczka), morska ryba chrząstkowata, posiadająca narządy elektryczne, których wyładowanie ubezwładnia inne zwierzęta (fig.).

Drętwić, czynić drętwym, zdrętwiałym, znieczulać; d. zęby = nabawiać oskomy, cierpienia zębów; hartować, czynić twardym.

Drętwieć, tracić czucie, martwieć, stawać się zdrętwiałym, cierpnąć; d. ze strachu = truchleć, tracić czucie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Drętwik.png

Drętwik, węgorz elektr., strętwa, wąż elektryczny, ryba, należąca do węgorzowatych, obdarzona potężnym przyrządem elektrycznym,