Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/17

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Abszytowany, dymisjonowany, wydalony ze służby.

Aby, ażeby, spójnik łączący, wyrażający życzenie, cel = żeby, iżby, by, choćby, celem; byleby, przynajmniej.

Acan lub Asan, wacan, wasan, waćpan, waspan (wyr. pogardliwe); skróc. zam. waszmość pan.

Acani, Asani, waćpani, aśćka, asińdźka, waśćka, wasani, waszmość pani.

Acetylen gr., rodzaj gazu oświetlającego.

Ach! wykrz. wyrażający przestrach, ból, zdumienie, radość, smutek, urąganie = aj, och!

Achillesowa piętap. Pięta.

Achillesowe ścięgnop. Ścięgno.

Achromatopsja gr., niezdolność rozróżniania barw, daltonizm.

Achromatyczny gr., bezbarwny, przedstawiający przedmioty bez zabarwienia (soczewka).

Achromatyzm gr., bezbarwność (szkło).

Achtel nm., ósma część miary jakiej; antałek.

A contop. Akonto.

Acz, aczkolwiek, spójnik przeciwniczy = chociaż, choć, lubo, chociażby.

Adadżjo wł. (adagio) w muzyce: = zwolna.

Adamaszek (-szku), rodzaj materji tkanej w kwiaty, jakby wypukłe.

Adamowe jabłko, wypukłość wydatna na gardzieli, zwłaszcza u mężczyzn.

Adept łć., uczeń, zwolennik jakiej nauki, sztuki lub idei, głoszonej przez kogo.

Adherent łć., stronnik, poplecznik.

Adhezja łć., przyleganie, przyciąganie.

Adjudykacja łć., przysądzenie przez licytację.

Adjudykacyjny przym. od Adjudykacja.

Adjunkt łć., urzędnik dodany do pomocy starszemu.

Adjutancki przym. od Adjutant.

Adjutant łć., pomocnik wyższego oficera.

Administracja łć., zarząd; zawiadowanie cudzem mieniem; nauka o zarządzie krajem.

Administracyjny, gospodarczy; A. kara — wymierzana przez władzę policyjną bez odwoływania się do sądu; A-ne wykonanie robót publicznych = wykonanie ich przez władzę bezpośrednio, nie powierzając ich przedsiębiorcom.

Administrator łć., rządca, zarządzający.

Administrować łć., zarządzać.

Admiracja łć., podziw, uwielbienie, zachwyt.

Admiralicja, zarząd naczelny marynarki i floty; zbior. = admirałowie.

Admiralski przym. od Admirał.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Admirał.png

Admirał ar., wyższy oficer marynarki, dowodzący flotą; gatunek motyla (fig.).

Admirator łć., wielbiciel.

Admirować łć., podziwiać, uwielbiać.

Admonicja łć., napomnienie, wymówka, przestroga.

Adnotacja łć., uwaga, przypisek.

Adonis gr., (mitol.) przen. piękny młodzieniec, amant, kochanek; roślina miłek.

Adopcja, adoptacja łć., prawne przybranie dziecka za swoje, usynowienie.

Adoptować łć., przybierać cudze dziecię za własne, usynawiać.

Adoracja łć., cześć, uwielbienie, ubóstwienie.

Adorator łć., czciciel, wielbiciel.

Adorować łć., uwielbiać, oddawać cześć.

Adres fr., napis na kopercie listu lub na posyłce, oznaczający dokąd i dla kogo przeznaczona; wskazanie zamieszkania, pobytu; piś-