Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/151

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


nacięć na brzegu, wchodzących we wcięcia drugiego brzegu (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cynka.png

Cynka, Zinja, roślina ogrodowa z rodziny złożonych, o kwiatach bladopurpurowych (f.); narzędzie, na które nawija się przędzę przy robieniu płótna.

Cynkograficzny, przym. od Cynkografja.

Cynkografja, gr., blm., sztuka otrzymywania klisz drukarskich z tafli cynkowych, przez trawienie kwasem przeniesionego na taflę rysunku, powleczonego werniksem; zakład do wykonywania robót sposobem cynkografji; rycina otrzymana z płyty cynkowej.

Cynkotyp, trawionka, rysunek przeniesiony mechanicznie na płytę cynkową i na niej utrwalony za pomocą trawienia kwasami; odbicie rysunku z kliszy cynkowej.

Cynkotypja, sposób otrzymywania klisz za pomocą trawienia na cynku; odbicie rysunku na papier wprost z płyty cynkowej; zakład wykonywający cynkotypje.

Cynkować, powlekać co cynkiem; wyrzynać ząbki w dwóch kawałkach drzewa w celu ich spojenia.

Cynkowanie, powlekanie roztopionym cynkiem blach żelaznych, w celu zabezpieczenia ich od rdzy.

Cynkowaty, podobny do cynku; cętkowaty, pstry; płótno C-e = ukośnie przerabiane.

Cynkownia, huta cynkowa, zakład wyrobu cynku.

Cynkowy, przym. od Cynk; C-a biel, farba biała składająca się z tlenku cynku; C-a blenda, minerał blaszkowy, barwy brunatnoszarej; C-a zieleń, farba, mieszanina żółcieni cynkowej z błękitem paryskim.

Cynkwajs, nm., biel cynkowa.

Cynober, nm., minerał (związek rtęci z siarką) barwy szkarłatnej lub koszenilowej.

Cynoreksjap. Wilczy głód.

Cynować, pobielać, powlekać cyną wyroby żelazne i miedziane, w celu zabezpieczenia ich od rdzy i śniedzi.

Cynownia, huta cynowa, zakład wyrobów z cyny; konwisarnia.

Cyntlochp. Cyndloch.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cypel.png

Cypel, nm., śpiczasty koniec czego; szczyt skały; klin lądu wchodzący w morze, mały przylądek (f.); róg czego (chustki).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cyprys.png

Cyprys, łć., drzewo iglaste z krajów cieplejszych, o pokroju poważnym, przypominającym topolę piramidalną (f.); godło smutku i żałoby.

Cyprysowate, nazwa jednej z rodzin roślin iglastych (fig.).

Cyprzyk, żywiczlin, roślina z rodziny szyszkowych.

Cyrap. Cera.

Cyraneczka, gatunek małej kaczki dzikiej, mniejszej od Cyranki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cyranka.png

Cyranka, gatunek malej kaczki dzikiej, odmiana kaczki krzyżówki (fig.).

Cyrenaizmp. Hedonizm.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cyrk.png

Cyrk (-ku), łć., zabudowanie koliste z areną w środku, gdzie się odbywają widowiska popisowe atletów, akrobatów, koni tresowanych, jazdy konnej lub walki byków (fig.).

Cyrkać, wydawać głos «cyr, cyr»; cedzić potrosze, lać powoli;