Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/135

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cierń.png

Cierń, bot. krótki, zdrzewniały pęd, spiczasto zakończony (fig.); przen. cierpienie, boleść; zmartwienie, przykrość, rzecz ostra, raniąca ciało.

Cierpiący, odczuwający ból, slaby, chory.

Cierpieć, czuć ból fizyczny, odczuwać cierpienie, przykrości; boleć, odczuwać ból duchowy; znosić cierpliwie, godzić się z losem; przenosić; doznawać czego; pobłażać, być cierpliwym, puszczać płazem, folgować; znosić kogo lub co; dopuszczać, dozwalać; nie C. = nie znosić, nienawidzić, nie lubić, mieć wstręt.

Cierpienie, ból, boleść (pod względem fizycznym i duchowym); cierpliwe znoszenie bólu; choroba.

Cierpkawy, nieco cierpki, trochę kwaśny, przykry.

Cierpki, smaku kwaskowatego, ściągającego; przen. niemiły, przykry, ostry, opryskliwy, zgryźliwy.

Cierpliwość, wytrzymałość, znoszenie cierpienia; spokojne wyczekiwanie; wyrozumiałość, łagodność; wytrzymywanie, odwłoka, czekanie komu; brak C. niemożność czekania lub wytrzymania dłużej: wyjść z C. rozgniewać się.

Cierpliwy, znoszący spokojnie cierpienia; nie popędliwy, łagodny; wytrzymały, wyczekujący, długo folgujący, pobłażliwy.

Cierpnąć, cierpnieć, drętwieć, stawać się jakby bezwładnym, twardnieć; nie odczuwać; nabierać smaku cierpkiego, ściągającego, tępieć (zęby cierpną).

Cierzeniec, sieć na ryby, podrywka, sak.

Cies, drzewo ciesane, belka, gruba belka, na której stawia się budowla.

Ciesaćp. Ciosać.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ciesak.png

Ciesak, topór motykowaty o ostrzu płaskimi ub kabłąkowatym do obrabiania wklęsłych powierzchni (fig.).

Ciesielski, przym. od Cieśla.

Ciesielstwo, rzemiosło ciesielskie, zajmujące się wykonywaniem z drzewa budowlanego części składowych budowli, ciesiołka.

Ciesio, zdr. źrebię, konik.

Ciesiołka, ciesielstwo, rzemiosło ciesielskie; robota, praca, wykonana przez cieśle; strug, narzędzie do żłobienia w drzewie.

Cieszyć, użyć słów sprawiających wrażenie uspakajające, łagodzić zmartwienie, koić, utulać; radować, rozweselać, zabawiać: pocieszać, dodawać otuchy, robić nadzieję czegoś lepszego; C. ś., radować ś., weselić ś, pocieszać ś., dodawać sobie otuchy, mieć dobra nadzieje.

Cieś! cieś! wołanie na źrebię, aby przyszło.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cieśla.png

Cieśla, rzemieślnik, obrabiający drzewo surowe, aby było zdatne do budowli i wykony wujący z niego części składowe budowli (dachy, ściany, mosty i t. p.); owad chrząszczowaty z długiemi rożkami, popielato upstrzony, zw. skrzypkiem (f.), żyjący na sosnach.

Cieślica, rodzaj siekiery ciesielskiej ważkiej i długiej do wydłubywania, do wydrążania w drzewie dziur, fug, koryt, uli i t. d.; topór.

Cieśnić, ścieśniać, krępować, zaciskać; C. się, mieścić się w miejscu ciasnym, kupić się, tłoczyć się.

Cieśnieć, stawać się ciaśniejszym, węższym, ściągać się: C. się = stawać się oszczędnym, ukrócać wydatki.

Cieśniejp. Ciasno.