Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/131

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Cielesny, przym. od Ciało: dotyczący ciała; materjalny: zmysłowy, lubieżny (stosunek C. z kobietą).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cielę.png

Cielę, nazwa młodego bydlęcia, jelenia, łosia, aż do ukończenia pierwszego roku (fig.); przen. człowiek głupi, niezaradny, gamajda; ruszyć konceptem jak martwe C. ogonem = powiedzieć koncept nieudatny: C. morskie = foka.

Cielęcina, mięso cielęce gotowane lub pieczone: przen. człowiek rozlazły, wahający się, bez zdania.

Cielęcy, od Cielę; C. głowa, nierozgarnięty, niepojętny, głupi.

Cielętnik, zagroda dla cieląt, gdzie się one pasą; obórka dla cieląt; żart. ogródek publiczny spacerowy.

Cieliczka, cielę, jałówka.

Cielić ś., rodzić cielę.

Cielisty, mający barwę ciała, różowawo-żółtawy, podobny do ciała: otyły, mięsisty, pełny.

Cielna, krowa a. łania brzemienna.

Cielsko, zgr. od Ciało: wielkie niezgrabne ciało; brzydkie ciało.

Ciemiączko, zdr. od Ciemię.

Ciemieniowy, przym. od Ciemię; C. kości, dwie kości stanowiące sklepienie głowy, złączone szwem strzałkowym.

Ciemieniucha, łuskowaty porost na ciemieniu u dzieci; ognipiór.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ciemiernik.png

Ciemiernik, Czemiernik, roślina z rodziny jaskrowatych. o liści ach gorzkich i trujących (fig.).

Ciemierzyca, roślina z rodziny czernikowatych, o korzeniach zawierających jadowitą weratrynę; trędownik, ciemiernik.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ciemię.png

Ciemię (-enia, lm. -ona), miejsce miękkie na główce dziecięcia, znajdujące się przy zbiegu kilku kości (fig.): nie w C. bity = nie głupi, mądry, sprytny, zastanawiający s.

Ciemięga, owad pałkonogi dwuskrzydły: tracenie czasu, mozolenie się: człowiek ociężały, niedołężny, niedołęga, nudziarz.

Ciemięstwo, ciemiężenie, przen. ucisk moralny, dokuczanie, znęcanie się, prześladowanie.

Ciemiężca, ciemiężyciel, ten, co ciemięży, gnębi, uciska innych, tyran, znęcający się, prześladowca.

Ciemiężyć, uciskać, gnieść, gnębić, nic ludzko się obchodzić, prześladować, znęcać się, tyranizować.

Ciemiężyk, roślina zielna z rodziny trojeściowatych, o drobnych żółtawo-białych kwiatach.

Ciemnawy, nieco ciemny, niezupełnie ciemny, barwy ciemnej.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ciemnia optyczna.png

Ciemnia, miejsce ciemne, ciemność: C. optyczna (kamera obskura), przyrząd optyczny wkształcie skrzynki z soczewka, za pomocą którego otrzymujemy obrazy przedmiotów (używa się przy zdjęciach fotograficznych): przyrząd do rysowania widoków z natury: pokój ciemny, w którym utrwala się na kliszy obraz zdjęty fotograficznie; C. duszy, zmysłu = głąb duszy, smutek rozpacz, złość, grzech.

Ciemnica, ciemnia, miejsce ciemne: izba ciemna; więzienie ciemne, podziemie bez światła.

Ciemnice, rzęd wodorostów z klasy brunatnie: rośliny morskie, do których należy listownica.

Ciemnić, pozbawiać światła, zmniejszać światło, przyciemniać, czynić ciemnym, przygasać; dodawać cieni, pozbawiać blasku, chwały, zaćmiewać: czynić niewyraźnym, niejasnym, niezrozumiałym.