Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/104

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Cedent, łć., ustępujący swe prawa innemu.

Cedować, łć., odstępować (weksel, prawo do czegoś), przekazywać swe prawa komu innemu.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cedr.png

Cedr, okazałe drzewo iglaste z rodziny jodłowatych z liśćmi trwałemi, zebranemi w małe pęczki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cedral.png

Cedrat, drzewo z rodziny pomarańczowatych, o owocach przyjemnie pachnących, używanych tak samo, jak cytryna (fig.).

Cedrowina, Cedrzyna, drzewo cedrowe.

Ceduła, łć., wykaz giełdowy kursu różnych pieniędzy, papierów procentowych i weksli; spis przesyłanych rzeczy poczta albo koleją; lista osób, jadących pocztą; kartka jako znak zezwolenia lub zlecenia wykonania czegoś.

Cedułka, notatka, karteczka.

Cedzić, przepuszczać płyn przez sitko, przez płótno, dla oczyszczenia, przecedzać, filtrować; C. słowa półgębkiem mówić, bąkać, mówić przez zęby i powoli.

Cedzidło, to, przez co się cedzi; cedzik, filtr, przesąk, durszlak, sito, lejek (z bibuły), sączek.

Cedzik, p. Cedziłko.

Cedziłko, prow., kawał płótna do cedzenia mleka, powązka.

Cedziny, męty po cedzeniu pozostałe, osad.

Cedzonka, ciecz przecedzona.

Cegielnia, zakład, budynek z piecem, w którym wyrabiają cegłę; fabryka cegieł.

Cegielniany, przym. od Cegielnia.

Cegielnictwo, p. Ceglarstwo.

Cegielnik, prowadzący wyrób cegieł, strycharz.

Cegiełka, mała cegła; prostokątny kawałek drzewa lub innego materjału, kostka, tafelka formy cegły.

Ceglany, z cegły, murowany.

Ceglarski, przym. od Ceglarz, strycharski.

Ceglarstwo, umiejętność wyrabiania cegieł; przemysł ceglarski; strycharstwo.

Ceglarz, rzemieślnik trudniący się wyrabianiem cegły; strycharz.

Ceglasty, mający barwę cegły, koloru cegły (czerwonawego).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cegła.png

Cegła, nm., kamień sztuczny z palonej lub suszonej gliny, używany jako materjał budowlany (fig.).

Cekauz, Cekhauz, nm., zbrojownia, skład broni i rzeczy wojskowych, arsenał.

Cekin, dawna złota moneta = około 12 frank.; blaszki, świecidełdka.

Ceklarz, nm., dawny pachołek miejski do chwytania i bicia winnych, oprawca, siepacz, zbir, kat.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cel.png

Cel, nm., przedmiot, ku któremu skierowane jest pewne działanie; znak do którego się mierzy; kres, do którego się dąży; naznaczony, określony koniec; zamierzony skutek działania; (cel uświęca środki); zamiar, zamysł; sztyfcik na końcu lufy w fuzji; wybór, rzecz najcelniejsza; punkt lub kolko na tarczy do strzelania (fig.).

Cela, łć., izdebka klasztorna; pokoik więzienny; małe pomieszczenie o zakratowanem oknie (w więzieniu, w zakładzie dla obłąkanych).

Celadon, fr., czuły i stały kochanek; rycerz salonowy.

Celbant, nm., gzems ornamentacyjny u dołu okna.

Celbuda, domek strażniczy przy rogatce miejskiej, domek poborcy kopytkowego, budka.