Ortoskop, gr., przyrząd, stosowany w mineralogji do badań optycznych działania światła.
Ortotropizm, gr., pionowy wzrost roślin.
Orycerzyć, pasować na rycerza.
Oryginalnie, łć., przysł., nie naśladowczo, prawdziwie; samodzielnie, charakterystycznie; szczególnie, dziwnie.
Oryginalność, łć., ogół cech, właściwych osobie lub rzeczy, odróżniających ją od innych; samoistność; w dziele sztuki: nowość, świeżość, charakterystyczna odrębność; przesadne uganianie ś. za czymś nowym, niebywałym, wyróżnianie ś. od otoczenia; dziwactwo, ekscentryczność.
Oryginalny, łć., nie naśladowany, nie sztuczny, nie fabrykowany, nie podrabiany (koniak o.), woda mineralna o-a = naturalna; wypływający z osobistego świeżego pomysłu, charakterystyczny, odrębny; taki, jak był pierwotnie napisany, namalowany; jaki wyszedł pierwotnie w druku, nie kopja, nie przedruk, nie przeróbka ani przekład; dziwaczny, osobliwy.
Oryginał, łć., pierwowzór, służący do naśladowania, do wykonywania kopji, ale sam nie mający wzoru; dzieło sztuki, samorzutnie pomyślane i wykonane; rękopis, dokument, akt właściwy, pierwotny (w odróżnieniu od kopji); rzecz rzadka, cenna; człowiek, nie troszczący ś. o to, co o nim powiedzą, dziwak, fantastyk.
Oryktogienja, gr., nauka o powstawaniu minerałów.
Oryktognozja, gr., część mineralogji, ucząca rozpoznawać skały i minerały z cech zewnętrznych.
Oryktografja, gr., opisanie skał i ciał kopalnych.
Oryktologja, gr., mineralogja.
Oryl, spławiający drzewo, flisak.
Orylka, Orylstwo, rzemiosło, zajęcie oryla, flisactwo, flis; pójść na orylkę = na robienie klepek, obróbkę bali, potrzeb statkowych a. okrętowych.
Orysmologja, gr., objaśnienie wyrazów technicznych właściwych jakiej nauce.
Orysować, Obrysować, oprowadzić kresą naokoło, narysować kontur czego, określić, ograniczyć.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3d/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzacha.png/90px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzacha.png)
Orzacha, Orzech ziemny, roślina z rodziny motylkowatych (fig.).
Orzec — p. nied. Orzekać.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzech.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzech.png)
Orzech, roślina z rodziny orzechowatych (fig.); owoc różnych gatunków roślin, odznaczający ś. twardą łupiną (o. włoski, o. laskowy = owoc leszczyny, o. kokosowy, o. turecki, o. amerykański); drzewo, drewno orzechowe; kolor orzechowy; gałeczki z ciasta pszennego, wypiekane na uczty; zrobić jak o. zgryzł = z wielką łatwością; trudny o. do zgryzienia = rzecz trudna do załatwienia, do przeprowadzenia; nie gryź z djabłem o-ów = nie igraj z niebezpieczeństwem; nie warte pustego o-a = nic nie warte.
Orzechowate rośliny = rodzina roślin dwuliściennych.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1d/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzechowiec.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzechowiec.png)
Orzechowiec, chrząszcz czteroczłonkowy z rodziny słonikowatych, słonikowiec orzechowy (fig.).
Orzechowy, odnoszący ś. do orzecha (drzewa a. owocu); zrobiony z drzewa orzechowego; mający kolor orzecha.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzech%C3%B3wka.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Orzech%C3%B3wka.png)
Orzechówka, wódka, nalana na