Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/1015

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ś.; wikłać ś., plątać ś. w co niepotrzebnie, wiązać ś. czym.

Opiąćp. nied. Opinać.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Opich.png

Opich, roślina: gorysz rozwarty (fig.).

Opićp. nied. Opijać.

Opiecp. nied. Opiekać.

Opieczętować, opatrzyć pieczęciami.

Opieka, dozór dobrotliwy nad kim a. nad czym, piecza, protekcja, obrona, osłona; wziąć kogo pod swoją o-ę = rozciągnąć nad kim troskę, mieć kogo w o-ce; być na o-ce = na wychowaniu u kogo; być w pieczy czyjej; zostawić wszystko na o-ce Boskiej = bez dozoru; niech go Pan Bóg ma w swojej o-ce! = niech nad nim czuwa!; straż poruczona komu nad małoletnimi i ich majątkiem a. pozbawionymi rozumu, opiekuństwo, kuratela; wyjść z o-ki, z pod o-ki = zostać pełnoletnim; zbior., opiekunowie, rada familijna nad małoletnimi a. ubezwłasnowolnionymi wskutek choroby umysłowej, nadmiernej rozrzutności i t. p.

Opiekać, dok. Opiec; piec naokoło a. z wierzchu czego, smażyć naokoło, obrumieniać na ogniu; o. ś., piec ś. naokoło, przypiekać ś. z wierzchu, obrumieniać ś.; opalać ś. na słońcu.

Opiekielnić, otoczyć jakby piekłem, przepełnić wpływem złych mocy, opętać.

Opiekły, opieczony, opalony, ogorzały; tłusty, dorodny.

Opiekować się, rozciągać nad kim a. nad czym swoją opiekę, mieć w swojej opiece, troszczyć ś. o kogo a. o co; sprawować opiekę, być prawnym opiekunem.

Opiekun, opiekujący ś. kim a. czym, mający staranie o czym, protektor, mecenas o. sztuk pięknych i poezji; mający opiekę prawną nad kim, kurator.

Opiekunka, for. ż. od Opiekun.

Opiekuńczy, rozciągający nad kim a. nad czym opiekę a. nadzór; rada o-a zakładu dobroczynnego; protektorski; przen., skrzydła o-e = opieka, obrona, ochrona.

Opiekuństwo, rozciągnięcie nad kim a. nad czym opieki, piecza, protekcja; władza opiekuna, obowiązek opiekuna.

Opielać, dok. Opleć; z pośród roślin, warzyw wyrywać chwasty, zielsko.

Opieniać, dok. Opienić; pianą okrywać, pianą obryzgiwać; o. ś., okrywać ś., obryzgiwać ś. pianą.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Opieniek.png

Opieniek, Opieńki, gromada grzybów, rosnących najczęściej na pniach drzew (fig.).

Opieprzać, pieprzem posypywać, zaprawiać pieprzem; dokuczać, dogadywać komu; zaprawiać goryczą; drogo co kupować a. sprzedawać; przesadzać, przeholowywać; mówiąc, opisując dodawać rzeczy drażliwe, nieprzyzwoite.

Opierać, dok. Oprzeć; stawiać co przy czym, żeby ś. nie obaliło; przystawiać, przykładać co do czego; wspierać, podpierać; zasadzać, zakładać, gruntować co na czym; o. ś., przytykać do czego dla podparcia ś., przypierać ś., trzymać ś. czego; przytykać, dotykać, dochodzić, rozciągać ś., sięgać; leżeć, spoczywać na czym; wstrzymywać ś. gdzie; o. ś. na czym = uzasadniać, trzymać ś. rzeczy wyrozumowanych, doświadczonych, polegać na czym, powoływać ś. na co, przytaczać; iść do kogo dla rozstrzygnięcia; zależeć, zawisnąć; wspierać ś., podpierać ś., zasadzać ś., gruntować ś., stawiać opór, nie dawać ś., przeciwiać ś. czemu.