Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/1008

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


poinformować; lekarz ogólny, nie specjalista.

Omnibusiarz, łć., utrzymujący omnibusy, powożący omnibusem.

Omniszyć, oddać do klasztoru, zrobić mnichem, okapturzyć; wytrzebić, okastrować.

Omoczna, Omocznia, pęcherzyk w jaju płodowym, z którego powstaje łożysko i pęcherz moczowy.

Omoczyćp. Omaczać.

Omofagi, gr., ludzie, jedzący mięso surowe.

Omokły, Obmokly, Obmoknięty, zmoczony z wierzchu; zmoczony ze wszystkich stron, przemokły.

Omoknąć, zmoknąć z wierzchu; zmoknąć ze wszystkich stron, przemoknąć.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Omomiłek.png

Omomiłek, owad z rzędu tęgopokrywych, pryszczawka (fig.).

Omoszczać, dok. Omościć; rzucać most przez rzekę.

Omotywać, Obmotywać, dok. Omotać, Obmotać; motając obwijać co naokoło czego; oplątywać, wikłać; przen., uwikływać, wplątywać, usidlać, opanowywać; o. ś., obwijać ś., okręcać ś.

Omówca, omawiający rzecz jaką, jaką sprawę wyłuszczający — p. Obmówca.

Omówićp. nied. Omawiać.

Omówienie, czynność omawiania; zwrot mowy, polegający na tym, że nie wymienia ś. właściwego miana przedmiotu a. czynności, ale określa ś. je przez wyszczególnienie jakiejś ich cechy charakterystycznej, peryfraza (np. król zwierząt zamiast lew); zastąpienie wyrazu rażącego przyzwoitszym a. łagodniejszym (np. zakończył życie, zamiast umarł).

Omraczać, dok. Omroczyć; mrokiem otaczać, okrywać ciemnością, zaćmiewać, ocieniać; o. ś., okrywać ś. mrokiem, mroczyć ś., ciemnieć.

Omroczep. Omrok.

Omroczyćp. nied. Omraczać.

Omrok, Omrocze, mrok, ciemność, pomroka, zmierzch.

Omrozić, zmrozić dokoła, ze wszystkich stron.

Omszały, mchem obrosły, opleśniały, spleśniały.

Omszeć, mchem a. pleśnią obrosnąć, pokryć ś. mchem, spleśnieć.

Omszyć, mchem okryć, mchu nasłać, mchem pozatykać (np. szpary w ścianie); mchem, włosem pokryć.

Omudzie, błonka, otaczająca jądra męskie.

Omulać, dok. Omulić; mułem, błotem walać, zamulać; ścierać (o skórze).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Omułek.png

Omułek, małża bezgłowa jednomuskułowa, omułka, kosmatek (fig.).

Omundurować, odziać w mundury.

Omunsztukować, nałożyć munsztuk.

Omurowaćp. Obmurować.

Omurzać, dok. Omurzyć; uczernać, obrudzać, smolić; o. ś., brudzić ś., smolić ś., walać ś.

Omuskać, Omusnąćp. Obmuskać.

Omyćp. Obmyć.

Omydlać, dok. Omydlić; osmarowywać mydłem.

Omyk, ogon zająca, kosmyk, osmyk.

Omylić, w błąd wprowadzić, zwieść, obłąkać, oszukać; zawód sprawić, rozczarować, nie spełnić czyich nadziei, nie ziścić oczekiwań; o. ś., popełnić omyłkę, wpaść w błąd, oszukać ś., pobłądzić, pomylić ś.; zawieść ś., rozczarować ś., przeliczyć ś.

Omylnie, błędnie, mylnie; zwodniczo, zawodnie.

Omylność, zwodniczość, ułuda; błędność, błąd, obłąd, omyłka.

Omylny, zawodny, niepewny, złudny, zwodniczy; błądzący, błędny, podległy omyłkom.