Strona:M. Arcta Słownik Staropolski.djvu/0494

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Publikan, potępiony.

Puc, Pucek, policzek.

Puch, 1) mech, meszek; 2) oddech, wyziew, wybuch; 3) fala, bałwan morski.

Pucha, gęba, pysk.

Puchać, 1) buchać, zionąć; 2) wiać, dąć; 3) wąchać.

Puchlny, pulchny.

Puczka, dłoń, garść.

Pucznieć, pącznieć.

Puczny, puczysty, nabrzmiały, rozdęty, pękaty.

Puczyć, męczyć.

Pućka, pójdźka, sowa.

Puderman, peniuar.

Puha, bicz, bizun.

Pukiel, w znacz. wypukłość, guz.

Puklasty, 1) puklami czyli guzami wysadzony; 2) wypukły; 3) zwinięty w pulkle (o włosach).

Puklat, pukłada, kosz pleciony na wozie; buda u wozu.

Pukładka, naczynie buchaste z wiekiem wydętym.

Puknąć, pęknąć, wypić, palnąć; P. się, rozpaść ś.

Pulka, zmowa.

Pulperja, oberża.

Pultynek, 1) mały pulpit do robót kobiecych; 2) poduszeczka do zatykania igieł i szpilek.

Pulwerkar, wóz z prochem.

Pulwy, łąki wilgotne.

Pułkier, stary dobosz.

Puntał, p. Pontał.

Pupeczek, niewieściuch, elegancik.

Pupek, pępek.

Purchawkać, cisnąć.

Purpurjanowy, purpurowy.

Purys, złota rdza (boraks).

Puska, wargi, usta, policzek; pocałunek.

Pusny, pusty.

Pust, zapuszczanie sieci.

Pusta, warta.

Pustać, miejsce puste, pustkowie; nieużytki.

Pustocha, zabawa taneczna młodzieży w przeddzień wesela, żegnanie panny młodej.

Pustopas, samopas, samowolnie, rozpustnie.

Pustopasz, człowiek samopas żyjący, hulaka.