Strona:M. Arcta Słowniczek wyrazów obcych.djvu/511

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.
TryTum
503

tych osób, przez nią wjeżdżających.

Tryumfator ł. wódz zwycięski, zwycięzca.

Tryumfować ł. zwyciężać, cieszyć się ze zwycięstwa nad kimś odniesionego.

Tryumwir ł. jeden z trzech panujących w czasie tryumwiratu w starożytnym Rzymie.

Tryumwirat ł. panowanie trzech mężów.

Trywialne szkoły, szkoły elementarne, w średnich wiekach szkoły, w których uczono trzech przedmiotów; teraz w Austrji szkoły trzyklasowe.

Trywialność ł. pospolitość, płaskość.

Trywialny ł. gminny, pospolity, płaski, nieprzyzwoity.

Trywjum ł. dosł. droga rozstajna w trzy strony; trzy nauki wykładane w niższych szkołach w wiekach średnich: gramatyka, wymowa i djalektyka.

Tsung-li-Yamen chińs. ministerjum spraw zewnętrznych w Chinach.

Tuba ł. rura z blachy, służąca do przesyłania głosu na większą odległość; instrument metalowy dęty o najniższym tonie.

Tubalny ł. donośny, grzmiący.

Tuberkuliczny, gruźliczy.

Tuberkuloza ł. gruźlica, suchoty płucne.

Tuberkuły ł. gruzełki, wrzodziki na płucach i członkach ciała zarażonych tuberkulozą.

Tubka f. rurka w jednym końcu zamknięta, buteleczka metalowa do farb.

Tubus ł. rurka, rura do patrzenia na odległe przedmioty.

Tuf g. martwica, kruchy kamień wapienny dziurkowaty używany w budownictwie.

Tu l’as voulu, Georges Dandin! f. (tii la wulü, Żorż Da͡ędę) sam tego chciałeś! (wyrażenie z komedji Moljera).

Tulit alter honores ł. kto inny wziął zaszczyty.

Tum n. dom, kościół katedralny.

Tuman tur. gęsta kurzawa.

Tumba ł. grób, trumna używana w średnich wiekach dla Świętych (w rzymskich kościołach w „święto wszystkich dusz“).

Tumor ł. puchlina.

Tumult ł. zgiełk, zbiegowisko, wrzawa.

Tumulto, tumultuoso, eon tumulto w. w muz. szumno, gwarno, burzliwie.