Strona:M. Arcta Słowniczek wyrazów obcych.djvu/071

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Dekagram f. miara wagi równa dziesięcin gramom.

Dekalitr f. miara objętości równa dziesięciu litrom.

Dekalkomanja f. przenoszenie odpowiednio przygotowanych rysunków kolorowanych z papieru na inny przedmiot za pomocą zwilżenia i naciśnięcia.

Dekalkować f. przenieść gotowy rysunek na kamień, miedź, drzewo etc. w celu reprodukowania go na papierze.

Dekalog g. dziesięcioro Bożego przykazania.

Dekametr f. miara długości równa dziesięciu metrom.

Dekanat ł. okrąg, złożony z kilku parafji, podlegających zarządowi dziekana.

Dekapitacja ł. ścięcie głowy.

Dekatyzować, zwilżyć materjał przed użyciem, aby się potem nie kurczył, zstępować materjał.

Deklamacja ł. sposób wyrazistego mówienia lub czytania, z oddaniem dobitnie myśli i uczucia; przemówienie oratorskie i teatralne; czcze rozprawianie.

Deklaracja ł. oświadczenie, oznajmienie; publiczne zeznanie; wykaz, opis towarów i ich wartości, danych do oclenia.

Deklinacja ł. uchylenie się, zboczenie igły magnesowe; w gram. odmiana rzeczowników, przymiotników, zaimków i liczebników przez przypadki, liczby i rodzaje; przypadkowanie.

Dekokt ł. odwar, wyciąg z ziół lub innych substancji (napój leczniczy).

Dekolte ob. Decolleté.

Dekoltować się f. wygorsować się.

Dekompozycja f. rozkład.

Dekoncertować f. zmieszać kogo lub siebie, sprawić nagłe zakłopotanie, rozczarowanie; zawstydzić.

Dekontenans f. utrata pewności siebie, zaambarasowanie, chwilowe zmieszanie.

Dekoracja ł. ozdoba artystyczna budowli, placu, przedmiotu, upiększenie; malowana osłona płócienna, stanowiąca przybranie sceny teatralnej; odznaka honorowa, order.

Dekorator ł. artysta, zajmujący się wykonaniem dekoracji teatralnych.

Dekorować ł. upiększać, ozdabiać; nadać order.

Dekret ł. rozporządzenie władzy, wyrok.

Dekstroza ł. cukier gronowy.

Dekstryna ł. materja kleista, wyciąg z mączki.