Strona:Lucyna Ćwierczakiewiczowa - 365 obiadów za 5 złotych.djvu/252

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


trochę siekanéj pietruszki, odrobiny cąbru i gotować póki fasola wraz z mięsem się nie ugotuje. Wziąść dobrą łyżkę masła, zagotować z łyżką mąki, rozprowadzić sosem od jarzyny, zagotować razem i podać wraz z mięsem.
Można także fasolkę ugotować bez mięsa i jest doskonała, wtedy wrzuca się ją w solony ukrop, gotuje póki miękka nie będzie, odcedzić z téj wody i wypłókać w zimnéj, co jéj kolor nieco wraca, potem włożyć w rondel dużo masła, łyżkę rosołu lub wody, troszkę pietruszki siekanéj, kawałek cukru, włożyć fasolę i dusić z pół godziny. Na wydaniu polać masłem z bułeczką rumianą. Do fasolki podają się świeże pocztowe śledzie.


4. Groch szablasty.

Porą grochu szablastego jest czas od 1 Lipca do 15 października. Tak zielony, który się nadaje do gotowania, jak łuskowy biały, tylko młody jest dobry. Ugotować w miękkiéj wodzie groch szablasty czyli fasolę, soląc go w czasie gotowania, powinien się gotować wolno parę godzin. Gdy będzie miękki, wziąść masła zagotować z mąką, wsypać trochę siekanéj cébuli, rozprowadzić bulionem rozgotowanym z octem lub smakiem od grzybów z octem, groch odlać z wody, zaprawić tym sosem, podać na stół, obłożywszy smażoną kiełbasą lub