Strona:Korczak Janusz - Jak kochać dzieci. Dom sierot.pdf/36

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


§ 22. — Sąd uważa, że A. miał słuszność.
§ 23. — Sąd uważa, że A. nie ubliżył B.
§ 24. — Sąd uważa, że A. powiedział prawdę.
§ 25. — Sąd uważa, że A. nie zrobił nic złego.
§ 26. — ...
§ 27. — ...
§ 28. — ...
§ 29. — ...
Sąd składa winę na warunki — przypadek — na wielu — na innego.
§ 30. — Sąd uznaje, że A. nie mógł inaczej postąpić.
§ 31. — Sąd składa winę na warunki — przypadek, nie winiąc A. za to, co się stało.
§ 32. — Ponieważ wielu czyniło to samo, byłoby niesłusznie potępiać jednego.
§ 33. — Sąd za to, co uczynił A., składa odpowiedzialność na B.
§ 34. — ...
§ 35. — ...
§ 36. — ...
§ 37. — ...
§ 38. — ...
§ 39. — ...
Sąd uprasza o przebaczenie.
§ 40. — Sąd uważa, że B. nie powinien gniewać się na A.
§ 41. — Sąd prosi, by przebaczono.
§ 42. — ...
§ 43. — ...
§ 44. — ...
§ 45. — ...
§ 46. — ...
§ 47. — ...
§ 48. — ...
§ 49. — ...
Sąd przebacza, bo nie widzi złego zamiaru.