Strona:Korczak Janusz - Jak kochać dzieci. Dom sierot.pdf/35

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


§ 400, to razem będzie: 400 + 1200 + 400 = 2000, i na krzywej odnotujemy, że w tym tygodniu wyroki skazujące dały 2000.

Kodeks.

Sąd nie sądzi sprawy.
§ 1. — Sąd oznajmia, że A. cofnął swą skargę.
§ 2. — Sąd uważa oskarżenie za bezsensowne.
§ 3. — Sąd nie wie, jak było naprawdę, więc zrzeka się sądzenia sprawy.
§ 4. — Sąd wyraża przekonanie, że nic podobnego już się nie powtórzy, więc nie sądzi sprawy.
Uwaga: na paragraf ten musi oskarżony wyrazić zgodę.
§ 5. — Sąd zrzeka się sądzenia sprawy w przewidywaniu, że przewinienia te znikną niezadługo same.
§ 6. — Sąd odkłada sprawę na tydzień.
§ 7. — Sąd przyjął do wiadomości zawiadomienie o winie.
§ 8. — ...
§ 9. — ...
Sąd pochwala — dziękuje — wyraża żal.
§ 10. — Sąd w czynie A. widzi nie winę, a przykład obywatelskiej odwagi (dzielności, prawości, uczciwości, szlachetnego porywu, szczerości, dobroci serca).
§ 11. — Sąd dziękuje, że A. zawiadomił go o swej winie.
§ 12. — Sąd przeprasza, że trudził wezwaniem do sądu.
§ 13. — Sąd wyrażając żal, że tak się stało, nie wini jednak A.
§ 14. — ...
§ 15. — ...
§ 16. — ...
§ 17. — ...
§ 18. — ...
§ 19. — ...
Sąd nie widzi winy.
§ 20. — Sąd uznaje, że A. spełnił swój obowiązek (postąpił tak jak należało).
§ 21. — Sąd uważa, że A. miał prawo tak postąpić (powiedzieć).