Ta strona została uwierzytelniona.
![R](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Kirgiz_grafika_51.jpg/110px-Kirgiz_grafika_51.jpg)
Rzekł, — Demela, lekko na koń wsiada;
Jeździec ręką w pół kochankę chwyta,
Pędzi konia... wzrokiem ognisk bada...
I drży... a koń, jeździec i kobieta
Kłębem dymu jak chmurą owiani,
Falą ognia jak piekłem ścigani,
Umykają z największym pośpiechem. —
Wtem — wiatr z ognisk takim żarem wionął,
Że duszącym objęty oddechem
Padł koń drugi i ducha wyzionął. —
![J](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Kirgiz_grafika_14.jpg/110px-Kirgiz_grafika_14.jpg)
Jeździec groźno wzniósł oczy do nieba,
Twarz mu dzikim pałała wyrazem. —
« Luba!... luba!... tu rozstać się trzeba!...
« Śmierć już blizko!... umierajmy razem! »...