Strona:Jerzy Byron-powieści poetyckie.pdf/82

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


490 
Jej włosy jako hijacynty płyną,[1]

Gdy okolona rówiennic drużyną
Stanie, nad wszystkie głową wyniesiona,
I da warkoczom płynąć przez ramiona;
Włosem zamiata ślad swój na marmurach,

495 
Ślad nóżki, bielszej niźli śniegi w górach,

Kiedy z rodzinnych obłoków wylecą
I ziemią jeszcze nie skalane świecą.
Jako monarcha ptaków Frangestanu[2]
Łabędź podnosi głowę z oceanu

500 
I pysznie skrzydłem uderza po fali,

Skoro spostrzeże podróżnika w dali:
Z taką powagą ona zwraca głowę,
I śnieżne ramię i piersi perłowe,
I z taką piękną dumą wzrokiem miota.

505 
Gdy na nią oczy śmie zwrócić pustota,

Cofną się, blasku wytrzymać nie mogą;
Pochlebiać chciały, — upadają z trwogą.

Jak była oczom piękną Gruzyjanka,[3]
Tak miała serce czułe dla kochanka.

510 
Kochanka?... Któż jej kochanek?... Hassanie,

Ty nim nie jesteś, dziki muzułmanie!...


Ponury Hassan dał rozkaz podróży.
Oddział wasalów, co mu w dworcu służy,

    dzione, może być uważane za plus arabe qu’en Arabie« (B.). (Opuszczone przez Mickiewicza).

  1. w. 490. jako hijacynty — »Hijacynt, po arabsku Sunbul, tak często używane przez poetów wschodnich, jak w poezji greckiej« (B.). (Opuszczone przez Mickiewicza).
  2. w. 498. Frangestan — »kraj Czerkasów« (B. M.).
    Leży na Kaukazie, na wschód od Morza Czarnego; dziś Czerkasów nazywamy Czerkiesami. — Frangestan oznaczał także wogóle kraj europejski.
  3. w. 508. Gruzyjanka — U Byrona niema wzmianki, że Leila pochodziła z Gruzji, — krainy w Kaukazie, słynnej z piękności swych mieszkańców (rasy białej).