Strona:Jak wesolo spedzic czas.djvu/5

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.





ROZDZIAŁ I.


Gry i zabawy towarzyskie.

1. Kilka słów wstępnych.

Po pracy, czy nauce, najprzyjemniejszą i najzdrowszą jest zabawa i rozrywka. Rozrywki te mogą być rozmaitego rodzaju. Zarówno przyjemnem odpoczynkiem i rozerwaniem umysłu jest książka, jak widowisko teatralne, zwiedzanie wystaw sztuk pięknych — wreszcie przechadzka na świeżem powietrzu lub zamiejskie wycieczki, odbywane w miłem a odpowiednio dobranem towarzystwie rówieśników. Nie zawsze jednak rozrywki te są możliwe i przystępne. Książka, choćby najpiękniejsza i najbardziej zajmująca znuży wreszcie wzrok i umysł; uczęszczanie do teatru i na widowiska połączone jest zawsze z kosztami, podobnie jak i większe, z góry planowane i obmyślane wycieczki zamiejskie.
Co robić w wolnych chwilach, gdy po pracy zbierze się niespodzianie większe towarzystwo, a rozmowa wreszcie wyczerpie się — jak użyć swobodnego czasu najwłaściwiej dla prawdziwego wytchnienia umysłu i ciała?
Zdaniem naszem najodpowiedniejszą, najswobodniejszą, a zarazem tanią rozrywką są gry i zabawy towarzyskie, mające dla młodzieży obojej płci nieprzeparty urok i powab, gdyż dają im nietylko możność wesołej, niefrasobliwej zabawy, ale zarazem nastręczają sposobność wzajemnego zbliżenia się, przyjacielskiego spoufalenia — są nieocenioną szkołą dowcipu, zręczności i rozwijają w ten sposób znakomicie wszystkie zalety i przymioty potrzebne w codziennem obcowaniu z ludźmi. A ileż to serdecznych węzłów przyjaźni, ileż