Strona:Józef Birkenmajer - Św. Jan Chryzostom.djvu/17

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


zwalczany przezeń biskup! Wygłosił wówczas Chryzostom jedno z najwspanialszych przemówień, rozpoczęte słowami Salomona: „Marność nad marnościami i wszystko marność“. Określił w niem najwymowniej swój stosunek do ziemskiej, doczesnej polityki i potęgi...
Walka z Eutropjuszem ujawniła nietylko nieulękłą postawę Chryzostoma wobec możnych tego świata, ale i jego filantropję, miłość bliźnich, zwłaszcza tych, którzy z jakiegokolwiekbądź powodu doznają ucisku i prześladowania. Przebaczenie i miłosierdzie należą do najczęstszych motywów w jego kazaniach, a do najczęstszych postępków w jego świętem życiu. Ludzie ubodzy, chorzy, słabi zawsze mieli w Chryzostomie tkliwego i zapobiegliwego opiekuna. Sobie wszelkiej wygody, a niekiedy najniezbędniejszych nawet rzeczy odmawiając, majętność swoją w całości oddawał nietylko na doraźne wspomaganie ludzkiej nędzy, ale i na zakładanie szpitali i przytułków. Do takiegoż miłosierdzia wzywał podwładnych. Przepiękne jest jego kazanie „O jałmuż-

15