aby prąd kultury tak wysoko się rozlał ku północy, izby mógł użyźniająco wpłynąć na Norwegię, drugim warunkiem, aby tenże sam prąd, po oderwaniu się od naszej ojczyzny, które sprowadziło niezależność i wolność polityczną, cofnął się znowu, pozostawiając użyźniający namuł. Poezya, zakwitająca tu, wykazuje najpiękniejszy i najdelikatniejszy rozwój w opowiadaniach, w Björnsona ludowej noweli a największe znaczenie ma w poważnej, historycznej sztuce.
Gdzież mamy szukać tego nowego pierwiastku w Ibsenie? Duńska publiczność poznała go, jako pisarza polemicznego. Gdyby nie był niczem innem i większem, nie można by do niego przywiązywać wielkich nadziei, jako do poety; umysł tylko wojujący nie jest poetycznym. Wprawdzie każde przeczenie musi zawierać i twierdzenie, wprawdzie w poezyi może cos nowego i oryginalnego objawić się wyjątkowo w formie negacyi, ale, tu nie było tego wypadku. Będziemy się starali później dowieść tego twierdzenia a tymczasem zwrócimy się, jak słuszność nakazuje do pozytywnych utworów Ibsena, jego dramatów. Gdy się je czyta według następstwa w czasie i gdy się zabiera do nich z niezbyt skromnem wymaganiem, doznaje
Strona:Henryk Ibsen.djvu/023
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Henryk_Ibsen.djvu/page23-738px-Henryk_Ibsen.djvu.jpg)