Ta strona została skorygowana.
ANTOLOGIA483
W szelest zrywanej w mgle przędzy pająka
Zmienia się gorzka przesytu rozłąka —
A za sen — myśli wieczne daje trwanie
Ukojeń łąka...
Zofia Rygier-Nałkowska.
JA I SZATAN-DEMIURGOS.
(Melodya myśli).
JA. Szatanie! ty, mój poddany i królu!
Szatanie! jaka twoja tajemnica?
SZAT. Odkąd zechciałem ogarnąć SIĘ w mocy
i wielkim żądzom dać ramy przestrzenne —
— padłem! o łono uderzon promienne,
bezdennej hańby czując spazm sierocy — —
