Strona:Biblia Wujka 1840 Vol. I part 2.djvu/285

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.
702
Rozd. XVI.KSIĘGI JUDITH.Rozd. XVI.

bniech, śpiéwayćie Panu na cymbalech, śpiéwayćie mu Psalm nowy, wywyższayćie y wzywayćie imienia iego.

3.Pan kruszący woyny, Pan iest imię iemu.

4.Który położył obóz swóy w pośrzód ludu swego, aby nas wyrwał z ręki wszytkich nieprzyiaćiół naszych.

5.Przyciągnął Assur z gór od Północy, w wielkośći mocy swéy: którego mnostwo zastawiło potoki, a konie ich okryły doliny.

6.Mówił że miał wypalić granice moie, a młodźieńce moie wybić mieczem, niemowlęta moie dać na łup, y panny w niewolą.

7.A Pan wszechmogący zaszkodźił mu, y dał go w ręce niewieśćie, y poraźił go.

8.Bo mocarz ich nie polégł od młodźieńców, ani go zabili synowie Titan, ani wysocy obrzymowie zastawili mu się: ale Juditha córka Merari zwątliła go pięknośćią twarzy swoiéy.

9.Zwlekła się bowiem z szat wdowstwa, y oblokła się w szaty wesela na rozradowanie synów Izraelakich.

10.Pomazała oblicze swe oleykiem, y śćiągnęła kędźiorki swe koronką, wźięła szatę nową, aby go zdradźiła.

11.Patynki iéy uchwyciły oczy iego, piękność iéy poymała duszę iego, ućięła kordem szyię iego.

12.Ulękli się Persowie stałośći iéy, y Medowie śmiałośći iéy.

13.Tedy zawyły woyska Assyriyskie, gdy się ukazali poniżeni moi, schnący od pragnienia.

14.Synowie dźiéwczyn pokłóli ie, a iako chłopięta ućiekaiące pobili ie: poginęli w bitwie od oblicza Pana Boga mego.

15.Pieśń śpiéwaymy Panu, Pieśń nową śpiéwaymy Bogu naszému.

16.Adonai Panie wielkiś ty, y przesławny w mocy twoiey, y którego żaden zwyciężyć nie może.

17.Tobie niech służy wszelkie twe stworzenie: boś rzékł y stały się: posłałeś ducha twego, y stworzone są, y niémasz ktoby się sprzeciwił głosowi twemu. Gen. 1. Psal. 32. 9.

18.Góry z gruntu się poruszą z wodami: skały iako wosk rozpłyną się przed obliczem twoim.

19.A którzy się ćiebie boią, wielcy będą u ćiebie na wszytkim.

20.Biada narodowi na naród móy powstającemu: bo Pan wszechmogący będźie się mśćił nad nimi, w dźień sądu nawiédźi ie.

21.Bo da ogień y robaki na ćiała ich, aby byli paleni, y czuli aż na wieki.

22.Y stało się potym, wszytek lud po zwyćięstwie przyszedł do Jeruzalem pokłonić się Panu: y wnet skoro się oczyścili ofiarowali wszyscy całopalenia, y śluby y obietnice swoie.

23.A Judith wszytkie naczynia woienne Holofernesa które iéy dał lud, y namiotek który sama wźięła z łóżka iego, ofiarowała na dar zapamiętania.

24.A lud był wesół wedle oblicza świętych, y przez trzy mieśiące wesele tego zwyćięstwa z Judith obchodzono.

25.A po owych dniach wrócił się każdy do domu swego, a Judith stała się wielką w Bethulliéy, y była nasławnieyszą wszytkiéy źiemi Izraelskiéy.

26.Była téż do cnoty czystość przyłączona, tak iż nie uznała męża po wszytkie dni żywota swego, iako umarł mąż iéy Manasses.

27.