Strona:Biblia Wujka 1840 Vol. II part 2.djvu/307

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.



10.Tenći iest wykład widzenia tego.

11.Orzeł któregoś widźiał wychodzącego z morza, to iest królestwo, które Danielowi bratu twemu w widzeniu iest okazane.

12.Ale mu nie było wyłożone, przeto ia teraz wyłożę tobie.

13.Oto idą dni, y nastanie królestwo na źiemi, y będźie strach sroższy nad inne wszytkie królestwa które przed nim były.

14.A w nim królować będą królów dwanaśćie ieden po drugim.

15.Bo wtóry pocznie królować, a on dłużéy trzymać będzie niż dwanaśćie.

16.A tenći iest wykład dwanaśćie skrzydeł któreś widźiał.

17.A głos któryś słyszał mówiący, nie z głów iego, ale z pośrzodku ciała iego, pochodzący.

18.Ten iest wykład, iż po czaśie królestwa onego zaczną się zwady niemałe, y będzie bliskie upadku: a w ten czas nieupadnie, ale znowu przydźie do początku swego.

19.A żeś widział ośm piór pod skrzydły iego tkwiące,

20.Ten iest wykład. Nastaną w nim ośm królów, których czasy lekkie będą y lata prędkie, a dwa z nich zginą.

21.A gdy się śrzedni czas przybliżać będzie, zachowani będą cztérzéy do czasu, gdy się pocznie przybliżać czas iego, aby się dokończył: ale dwa zachowani będą do końca.

22.A iżeś widział trzy głowy w pokoiu stoiące,

23.Ten iest wykład: Nawyższy wzbudźi trzy królestwa w czasy ostateczne iego, y zaś wróći do nich wiele, a będą panować nad źiemią,

24.Y nad tymi którzy mieszkaią na niéy, z pracą więtszą niż wszyscy którzy byli przed nim: przetóż ie nazwano głowami orlemi.

25.Bo ony zgromadzą niezbożnośći iego, y dokonaią ostatków iego.

26.A iżeś widział że więtszéy głowy nie widać było, to znaczy, iż ieden z nich ma umrzeć na łożu swym, a wszakże z mękami.

27.Bo dwa którzy pozostaną, miecz ich pożrze.

28.Bo iednego miecz pożrze, tego który z nim, a wszakóż y ten na ostatek od miecza upadnie.

29.A żeś widział, iż dwie pióra podskrzydlne przeszły do głowy, która iest po prawéy stronie.

30.Ten iest wykład: Ci są które zachował Nawyższy ku końcowi swemu, to iest, królestwo maluczkie, y zamieszania pełne.

31.Iakoś widźiał y lwa, któregoś widział z lasa czuiącego, y ryczącego, a mówiącego do orła, y iegoż strofuiąccgo, y niesprawiedliwośći iego, wszytkimi mowy swemi iakoś słyszał:

32.Ten iest wiatr który Nawyższy zachował ku końcowi na nie, y na złośći ich: y karać ie będéie y wyrzuci im na oczy drapiestwa ich.

33.Bo ie postawi na sądzie żywo: y będźie gdy ie prawem przekona, pokarze ie.

34.Bo ostatek ludu mego wybawi przez trapienie, którzy są zachowani w granicach moich: a rozweseli ie aż przydźie koniec, dźień sądny, o którymem ći naprzód powiedźiał.

35.Ten sen któryś widział, y te wykłady.

36.Tyś tedy sam stał się go-