Strona:Aspis - Adam i Ewa.djvu/53

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Adam.

A ja nie pierwszy Adam.

Razem.

I my równie raj stracili,
Przędząc przodków dawnych nić,
Lecz gdyśmy was zabawili,
Tośmy nie stracili nic.
(Zasłona spada.
KONIEC.