Strona:Arthur Schopenhauer - Psychologia miłości.djvu/58

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
 52
ARTUR SCHOPENHAUER.

I love and hate her![1]

Niekiedy rzecz ta sięga tak daleko, że się kończy gwałtowną śmiercią jednego lub obojga zakochanych.
Jeden lub dwa takie wypadki bywają corocznie. Dla tego można się zgodzić z Mefistofelesem Goethego, gdy ten mówi, że niemasz większej klątwy jak miłość odepchnięta.
Na miłość odepchniętą — na ból najpiekielniejszy — przekleństwo rzucam!
Nie tylko Petrarka całe życie ciągnął okropny ciężar odepchniętej miłości, ale on tylko napełnił puste lasy jękiem i żalem; tylko on miał godny zazdrości dar opowiadania innym swych cierpień. Do niego zastosować można piękne wiersze Goethego.

Und wenn der Mensch in seiner Quell verstummt,
Gab mir ein Gott zu sagen, wie ich leide.[2]

  1. Kocham ją i nienawidzę.
  2. Przypis własny Wikiźródeł Słowa tytułowego bohatera z dramatu Johanna Wolfganga von Goethe pt. Torquato Tasso; w przekładzie zespołu Wikiźródeł:
    A gdy inni w swoich mękach milkną,
    To mi dozwolił Bóg mówić, jak cierpię.