Strona:Arthur Schopenhauer - Psychologia miłości.djvu/49

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
43 
PSYCHOLOGIA MIŁOŚCI.

dowodzeniem. Hi sunt, quos Deus copulavis, ut eam, quae fuit Uriae et David; quamvis ex diametro (sic enim sibi humana gens persuadebat) cum justo et legitimo matrimonio pugnaret hoc... sed propter. Salomonem qui aliunde nasci nom potuit nisi ex Bathseba conjuncto David semine, quamvis meretrice, conjunxit eos Deus (I. 5)[1].

Tęsknota miłosna, którą poeci wszystkich czasów starali się wyobrażać w tyciącznych metaforach i mimo to nie mogli wyczerpać jej treści; tęsknota owa, obiecująca wielką szczęśliwość, czerpie materjał wcale nie z urojonych potrzeb osobnika; jest to łkanie genjuszu gatunkowego, który

  1. Ci są, których Bóg połączył, tak jak połączył żonę Uryasza z Dawidem; choć to wbrew przeciwne (tak sobie przynajmniej rodzaj ludzki wyrozumiał) zasadzie małżeństwa prawnego... lecz dla Salomona to, który się indziej jak z Dawida i Batzeby narodzić się nie mógł, połączył ich Bóg...